III SA/Wa 248/09

III SA/Wa 248/09 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi [pic] Pismem z dnia 30 grudnia 2008 r. radca prawny C. S. pełnomocnik J. G. (dalej jako: Skarżąca), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. (doręczoną w dniu 7 listopada 2008 r.) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż Skarżąca "ma poważnienie chorego męża na [...] i była nie uchwytna dla podjęcia decyzji co do wniesienia skargi, stąd wystąpiło opóźnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako ".p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. - strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie III SA/Wa 248/09 obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Pełnomocnik Skarżącej uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, że Skarżąca "ma poważnienie chorego męża na raka i była nie uchwytna dla podjęcia decyzji co do wniesienia skargi, stąd wystąpiło opóźnienie". Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych dowodów, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Ponadto jak wynika z akt sprawy nadesłanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę - Skarżąca w postępowaniu podatkowym przez cały czas reprezentowana była przez pełnomocnika radcę prawnego C. S.. Jemu też została doręczona decyzja z dnia [...] października 2008 r. Zgodnie z treścią pełnomocnictwa z dnia 27 grudnia 2007 r. był on upoważniony do reprezentowania Skarżącej przed sądami, a zatem także przed sądami administracyjnymi. Podkreślenia wymaga, że niezłożenie wraz ze skargą pełnomocnictwa stanowi brak formalny, który może zostać uzupełniony po wezwaniu Sądu. Natomiast w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn wpis sądowy od skargi jest wpisem stosunkowym, czyli uiszczanym na wezwanie Sądu. Zauważyć także trzeba, W konsekwencji nie było przeszkód do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez pełnomocnika Skarżącej. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek działania III SA/Wa 248/09 w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością jakby działał na własną rzecz. Powinien zatem dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana w terminie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Skarżącej nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. [pic]