III SA/Wa 2486/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z.D. i M.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.D. i M.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia odrzucić zażalenie Skarżący – Z.D. i M.D. - złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. W skardze zawarli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2017 r. tut. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, pismem z dnia 7 września 2017 r., wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 września 2017 r., pismem z dnia 15 września 2017 r., wezwano pełnomocnika Skarżących do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, gdyż znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo uprawniało do reprezentowania Skarżących jedynie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 21 września 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżących nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej "P.p.s.a." - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym zażalenie, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Niewykazanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stanowi brak formalny zażalenia, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego zażalenia, wskazując pełnomocnikowi Skarżących właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorach niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu zażalenia. Wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżących w dniu 21 września 2017 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego rozpoczął bieg 22 września 2017 r. i upłynął 28 września 2017 r. (czwartek) zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że do 28 września 2017 r. pełnomocnik Skarżących powinien usunąć brak formalny zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do reprezentowania Skarżących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżących nie nadesłał stosownego pełnomocnictwa. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżących nie usunął w terminie braku formalnego zażalenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.