III SA/Wa 249/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z 17 stycznia 2012 r., Spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie ustalenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. Skarżąca wskazała, że konieczność natychmiastowej zapłaty przez Skarżącego kwoty wynikającej z treści ww. decyzji, zachwieje w sposób istotny płynnością finansową Skarżącej, co wprost może spowodować jej niewypłacalność i brak faktycznej możliwości obsługi bieżących zobowiązań takich jak wynagrodzenia pracowników, należności wobec kontrahentów czy podatków. Skarżąca wskazała, że jej sytuacja finansowa uległa istotnemu pogorszeniu w stosunku do lat ubiegłych. Jako dowód skarżąca przedstawiła jedynie akty notarialne z [...]stycznia 2006 r., Rep. [...] oraz z 23 czerwca 2006 r., Rep. [...]. Skarżąca podkreśliła, że taka sytuacja związana jest przede wszystkim ze spadkiem liczby realizowanych zamówień na rynku deweloperskim. Pomimo podjętych w celu redukcji kosztów działań, załamanie rynku, na którym Skarżąca prowadzi swoją działalność było na tyle głębokie, że działania te nie przyniosły spodziewanego efektu. Dlatego Skarżąca podkreśliła, że, konieczność uiszczenia kwoty wynikającej z treści ww. decyzji w sposób znaczący pogłębi jej i tak już złą sytuację ekonomiczną, oraz będzie skutkować m.in. koniecznością dokonania dalszej redukcji zatrudnienia a także może spowodować trwałą utratę kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), dalej: " p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone. Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należy, że Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał w sposób wystarczający dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody. Skarżąca bowiem jedynie lakonicznie uzasadniła swój wniosek. Stwierdziła, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej skutków niemożliwych do odwrócenia. Podniosła, że natychmiastowa zapłata kwoty wynikającej z treści zaskarżonej decyzji, zachwieje w sposób istotny jej płynnością finansową i może spowodować niewypłacalność i brak faktycznej możliwości obsługi bieżących zobowiązań takich jak wynagrodzenia pracowników, należności wobec kontrahentów czy podatków. Nie przedstawiła jednakże, żadnych dowodów, które by uprawdopodabniały te okoliczności. Powołane akty notarialne dotyczą bowiem jedynie rozliczeń między Spółkami budowlanymi a bankiem. Zdaniem Sądu Skarżący powinien dokładnie wykazać (wyliczyć), w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji jemu zaszkodzi. Samo bowiem złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wraz z enigmatycznym uzasadnieniem jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia. Ponadto Sąd wskazuje, że zobowiązanie podatkowe jest ze swej istoty świadczeniem odwracalnym i w przypadku uiszczenia podatku nienależnego podlega zwrotowi wraz z odsetkami. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.