III SA/Wa 250/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Kozik (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant referent Piotr Niewiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2017 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od przekazania 1% podatku za 2013 r. na rzecz organizacji pożytku publicznego oddala skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "DIS") decyzją z [...] listopada 2015 r. nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm., dalej: "O.p."), po rozpatrzeniu odwołania Fundacji [...] Parku Narodowego Ochrona Przyrody Kultura i Sztuka z siedzibą w I. (dalej: "Strona", "Fundacja", "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w sprawie odstąpienia od przekazania środków z wpłat 1% podatku na rzecz Fundacji wynikających z zeznań podatkowych za 2013 r. Fundacja 4 lutego 2004 r. została wpisana do Rejestru Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS [....]. 9 marca 2007 r. Fundacji przyznany został status organizacji pożytku publicznego w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Fundacja złożyła 15 listopada 2007 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], zgłoszenie aktualizacyjne osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem na formularzu NIP-2, w którym wskazała rachunek bankowy nr [...] prowadzony przez Bank w W. S.A. ([...]) jako właściwy do przekazywania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego. Fundacja ponownie złożyła 2 czerwca 2014 r. do organu podatkowego pierwszej instancji zgłoszenie aktualizacyjne NIP-2, w którym w części B. 11 "rachunek właściwy do przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego", wskazała rachunek bankowy nr [...], prowadzony przez W.Bank Spółdzielczy Oddział [...] w W.. Umowa rachunku bankowego została zawarta w 27 maja 2014 r., co wynika z dokumentu "Umowa nr [...] rachunku bankowego w złotych" załączonego do formularza NIP-2. Z uwagi na zamknięcie 7 maja 2014 r. rachunku nr [...] prowadzonego przez Bank w W. S.A. ([...]), Strona zwróciła się 28 czerwca 2014 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z prośbą o przekazanie uzyskanych środków z wpłat 1% podatku na rzecz Fundacji na nowy rachunek bankowy. Organ podatkowy pierwszej instancji uznał, że Fundacja zmieniła podany numer rachunku bankowego do przekazania 1% podatku z zeznań podatkowych za 2013 r., w okresie od 15 marca 2014 r. do 31 lipca 2014 r., przy czym zmiana rachunku bankowego nastąpiła z przyczyn zależnych od Fundacji. Zaistniała zatem podstawa do zastosowania przepisu art. 45c ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze powyższe Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wydał, na podstawie art. 207 O.p. oraz art. 45c ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 199l r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz.361 z późn. zm., dalej: "u.p.d.o.f.") decyzję [...] kwietnia 2015 r. nr [...], w której postanowił odstąpić od przekazania środków z wpłat 1% podatku na rzecz Fundacji wynikających z zeznań podatkowych za 2013 r. Jednocześnie organ podatkowy pierwszej instancji w w/w decyzji poinformował Stronę, że rachunek bankowy zgłoszony na formularzu NIP-2 2 czerwca 2014 r., został wprowadzony do Centralnego Rejestru Podmiotów Krajowej Ewidencji Podatników (CRP KEP), co oznacza, że środki z 1% podatku, wnioskowane przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych w zeznaniach za 2014 r., zostaną przekazane na rzecz Fundacji. Pismem z 4 maja 2015 r., Strona reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła odwołanie od w/w decyzji zarzucając naruszenie art. 45c ust. 6 pkt 1 u.p.d.o.f. oraz art. 27a ust. 10 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2014 r. poz. 1118, dalej: "u.o.d.p.p."). Strona podniosła, że art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., zezwala organizacjom pożytku publicznego na zmianę numeru rachunku, o ile zmiana nie następuje w terminie od 15 marca do 31 lipca roku następującego po roku podatkowym. Pełnomocnik Strony wskazał, że mimo zgłoszenia w 2 czerwca 2014 r. zmiany rachunku bankowego przez Fundację, tj. w okresie, w którym zgodnie z art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., nie podlegają one zmianie, zmiana ta nie nastąpiła z przyczyn leżących po stronie Fundacji lecz ze względu na wypowiedzenie umowy rachunku przez bank, co umożliwiła konstrukcja umowy z bankiem, w szczególności pkt 18.3 Ogólnych Warunków Współpracy z Klientem Firmowym. Pełnomocnik Strony zwrócił również uwagę, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek odstąpienia od wypłacenia środków na podstawie art. 45c ust. 6 pkt 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którym odstąpienie może mieć miejsce wyłącznie jeżeli: 1) organizacja nie podała zgodnie z u.o.d.p.p., numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% lub 2) numer tego rachunku jest nieprawidłowy. DIS wydał [...] lipca 2015 r. postanowienie, w którym stwierdził uchybienie terminowi na wniesienie odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z 10 kwietnia 2015 r. Na wydane postanowienie pełnomocnik Strony 18 sierpnia 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. DIS, w wyniku uwzględnienia skargi w całości, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") postanowieniem z 15 września 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie z 15 lipca 2015 r., sąd natomiast postanowieniem z 29 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2593/15 umorzył postępowanie sądowe. DIS, rozpoznając odwołanie Strony wskazał, że istotny w przedmiotowej sprawie jest zapis art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., zgodnie z którym naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli organizacja ta nie podała lub nie zweryfikowała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego lub podany numer rachunku bankowego do przekazania 1% z zeznań podatkowych za rok podatkowy zmieniła w okresie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym (chyba, że zmiana numeru rachunku bankowego nastąpiła z przyczyn niezależnych od organizacji). Organ przytoczył następnie regulację prawną z u.o.d.p.p. dotyczącą kwestii 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego. Wskazał na art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., zgodnie z którym numery rachunków bankowych właściwych do przekazania 1% podatku, nie podlegają zmianie w terminie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym, chyba że zmiana numeru rachunku nastąpiła z przyczyn niezależnych od organizacji pożytku publicznego. Organ podkreślił, że Fundacja wskazała 2 czerwca 2014 r. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego [...] numer rachunku bankowego właściwy do przekazania 1% podatku za rok 2013 w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-2. Następnie pismem z 28 czerwca 2014 r., Fundacja zwróciła się z prośbą o przekazanie środków z wpłat 1% z zeznań za 2013 r. na nowy rachunek bankowy. DIS wyjaśnił dalej, że Fundacja w odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego pierwszej instancji, jako powód zamknięcia konta przez Bank S.A. wskazała zmianę przepisów bankowych mówiących o obsłudze podmiotów takich jak organizacje pożytku publicznego, wykazujące obrót poniżej określonego pułapu. W piśmie z 8 września 2014 r. Fundacja złożyła kolejne wyjaśnienie, wskazując, że Bank wypowiedział umowę rachunku bankowego powołując się na pkt 18.3 regulaminu Banku. Strona podkreśliła, że wskazane postanowienie regulaminu zaczyna się od słów: "Bank może wypowiedzieć umowę" jest to zatem uprawnienie, a nie obowiązek Banku - nie można więc przerzucać na Fundację odpowiedzialności za decyzję Banku, który mógł, a nie musiał wypowiedzieć Fundacji umowy rachunku bankowego. DIS dodał, że z załączonej kopii pisma Banku skierowanego do Fundacji wynika, iż w związku z faktem, że w czasie kolejnych 3 miesięcy nie odnotowane zostały na rachunku bankowym Fundacji średnie miesięczne salda w minimalnej kwocie określonej w Tabeli Opłat i Prowizji na podstawie pkt 18.3 Ogólnych warunków Współpracy z Klientem Firmowym (Regulaminu) wypowiada Umowę rachunku Bankowego, w ramach której prowadzony jest rachunek o numerze [...], z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Zacytowany w treści załączonego dokumentu pkt 18.3 Regulaminu stanowi, iż Bank może wypowiedzieć Umowę z ważnych powodów z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia. Za ważne powody uznaje się w szczególności: (...) Przypadki, gdy w czasie kolejnych 3 miesięcy wartość średnich miesięcznych sald na rachunku (...) nie będą przekraczały minimalnej kwoty sald określonej w TOiP (...). W tych okolicznościach DIS uznał, że organ I instancji zasadnie odstąpił od przekazania na rzecz Fundacji 1% podatku za 2013 r., uznając, że Fundacja przyczyniła się do wypowiedzenia umowy rachunku bankowego, ponieważ nie wywiązała się z umowy zawartej z bankiem, a mianowicie nie dostosowała się do regulaminu bankowego, naruszając pkt 18.3 Ogólnych Warunków Współpracy z Klientem Firmowym. Zdaniem DIS chybiona jest argumentacja Strony odwołująca się do intencji racjonalnego ustawodawcy, którymi nie mogło być pozbawienie organizacji pożytku publicznego środków przekazanych na jej rzecz przez podatników z powodu zmiany rachunku bankowego. Intencją ustawodawcy było stworzenie sprawnego systemu dystrybuowania środków przekazywanych przez podatników w ramach 1% podatku na działalność pożytku publicznego, w oparciu o wcześniej zgromadzone informacje, bez zbędnego angażowania organów podatkowych w żmudne dochodzenie, na jaki rachunek przekazać zgromadzone środki. Zdaniem organu, treść przepisu art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż odstąpienie przez organ podatkowy od przekazania środków organizacji, która we właściwym terminie nie wskazała swojego rachunku bankowego, ma charakter sankcji za niedopełnienie należytej staranności przez tę organizację. DIS nie zgodził się również z twierdzeniem Strony, że skoro art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., wyłączyła możliwość zmiany numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku organizacji pożytku publicznego w terminie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym, to oczywistym jest, że numery rachunków bankowych mogą ulec zmianie o ile wniosek w tym przedmiocie złożony zostanie przed 15 marca lub po 31 lipca roku następującego po roku podatkowym, również w przypadku gdy zmiana numeru rachunku bankowego nastąpiła z przyczyn leżących po stronie organizacji. W związku z czym uznał, że również wniosek Fundacji z 31 października 2014 r., o zmianę numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego jest zgłoszeniem z pominięciem terminów wyznaczonych w przepisach i nie stanowi podstawy do przekazania na nowy rachunek środków z 1% podatku z zeznań za poprzedni rok podatkowy. W skardze z 21 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżając decyzję DIS z 26 listopada 2015 r., wniosła o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 27a u.o.d.p.p., poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji o odstąpieniu od przekazania środków z wpłat 1% podatku na rzecz Skarżącej ze względu na podanie nieprawidłowego numeru rachunku bankowego do przekazania środków z wpłat 1%, z powołaniem się na przyczynienie się Skarżącej do wypowiedzenia umowy rachunku bankowego, podczas gdy wypowiedzenie było autonomiczną decyzją banku, a Skarżąca nie miała na tę decyzję wpływu, 2) art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji I instancji, podczas gdy nie zaistniała żadna z przesłanek uprawniających organ I instancji do wydania takiej decyzji, 3) art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p. poprzez jego niezastosowanie, oraz stwierdzenie, że wniosek o zmianę rachunku bankowego wniesiony 31 października 2014 r., został wniesiony z pominięciem terminów, które organ ustalił na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2011 r. w sprawie trybów, terminów oraz formatów wymiany danych między ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, Ministrem Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw finansów publicznych i organami podatkowymi w związku z prowadzonym przez ministra do spraw zabezpieczenia społecznego wykazem organizacji mających status organizacji pożytku publicznego (tj. Dz.U. z 2011 nr 80 poz. 474), podczas gdy z rozporządzenia tego nie wynikają obowiązki Skarżącego wobec organu, a jedynie obowiązki organu wobec ministra właściwego do spraw finansów publicznych i rozporządzenie nie zawiera przepisów wyznaczających Skarżącej termin na złożenie wniosku o zmianę numeru rachunku bankowego właściwego dla przekazania środków z 1%. 4) art. 27a u.o.d.p.p. w związku z art. 121 ust. 1 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie i stwierdzenie, że działaniem na podstawie i w granicach prawa, w związku z niedopełnieniem przez organizację pożytku publicznego obowiązku zgłoszenia rachunku bankowego, jest pozbawienie jej przez organ środków przekazanych jej z wpłat 1% podatku, podczas gdy wyciąganie tak surowych konsekwencji z niedopełnienia czynności technicznej jest sprzeczne z zasadami postępowania w sposób wzbudzający zaufanie do organów podatkowych i nie znajduje oparcia w przepisach. 5) § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2011 r., poprzez jego błędne zastosowanie w ten sposób, że organ uznał się za organ właściwy do zmiany numeru rachunku bankowego organizacji pożytku publicznego właściwego do przekazania 1% podatku w wykazie organizacji pożytku publicznego uprawnionych do otrzymania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, podczas gdy zgodnie z brzmieniem art. 27a u.o.d.p.p., organem właściwym do przeprowadzenia tej czynności technicznej zgodnie z ww. rozporządzeniem powinien być minister właściwy do zabezpieczenia społecznego, a nie organ, który jedynie przekazuje te dane, 6) art. 121 ust. 1, oraz art. 125 ust. 1 O.p. poprzez ich niezastosowanie i wydanie przez organ I instancji decyzji administracyjnej zawierającej istotne braki i z naruszeniem przepisów postępowania, dotyczących elementów składowych decyzji administracyjnej, co w efekcie doprowadziło do nieuzasadnionego wydłużenia postępowania, podczas gdy organy administracji powinny działać w sposób szybki, oraz wzbudzający zaufanie do organów podatkowych, a także poprzez wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z 10 kwietnia 2015 r., podczas gdy zostało ono wniesione w ustawowym terminie, co w efekcie doprowadziło do wydłużenia się postępowania, a także naruszenia zasady działania w sposób wzbudzający zaufanie do organów podatkowych. W uzasadnieniu Skarżąca podkreśliła, że wskazanie nowego rachunku bankowego 2 czerwca 2014 r. nastąpiło z przyczyn niezależnych od Fundacji. Zdaniem Skarżącego wypowiedzenie umowy prowadzenia rachunku bankowego przez Bank nie było zależne od Skarżącej, gdyż bank skorzystał z uprawnienia przysługującego mu na podstawie pkt. 18.3 Ogólnych Warunków Współpracy z Klientem Firmowym. Na tej podstawie bank mógł, ale nie musiał, wypowiedzieć umowy prowadzenia rachunku bankowego. Decyzja ta zależała zatem jedynie od woli banku, a odpowiedzialności za jej podjęcie nie można przerzucać na Skarżącego. Nie zaistniała zatem podstawa do zastosowania przepisu art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f., a odstąpienie od przekazania środków z 1% podatku za rok 2013 było bezzasadne. Według Skarżącej, zmianę numeru rachunku bankowego w rejestrze potraktować należy jako czynność wyłącznie techniczną, której celem jest aktualizacja danych w rejestrze organizacji. Uprawnienie organu do odmowy wypłaty środków jest zaś narzędziem, którym organ może się posłużyć jeżeli nie posiada aktualnych danych na temat rachunku bankowego, na który powinny zostać przelane środki. Przesłanki uprawniające do odmowy zmiany numeru rachunku bankowego w rejestrze są inne niż przesłanki uprawniające do odmowy wypłaty środków pochodzących z tzw. 1% podatku dochodowego. Do odstąpienia od wypłacenia środków pochodzących z 1% na rzecz organizacji pożytku publicznego mogło, w myśl obowiązujących przepisów, dojść jedynie w przypadku, gdy: 1) organizacja nie podała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1%, lub 2) gdy numer takiego rachunku był nieprawidłowy. W niniejszej sprawie, jak wskazała Skarżąca, nie miała miejsce żadna z opisanych sytuacji. Skarżąca dwukrotnie wskazywała w formie przewidzianej ustawowo numer rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% we wniosku NIP-2 z 2 czerwca 2014 r., oraz w piśmie z 31 października 2014 r. Nie można zatem stwierdzić, że Skarżąca nie podała numeru rachunku bankowego. Odnosząc się do drugiej przesłanki uprawniającej organ do odstąpienia od przekazania środków z 1%, trzeba zauważyć, że numer rachunku bankowego wskazywany przez Skarżącą był prawidłowy. Rachunek istnieje, a jego dysponentem jest Skarżąca. Nawet w przypadku odmowy zmiany numeru rachunku bankowego w rejestrze organizacji, organ powinien dokonać wypłaty środków, o ile dysponuje wszystkimi niezbędnymi do tego celu danymi. Materiał dowodowy znajdujący się w aktach niniejszej sprawy jednoznacznie wskazuje, że organ posiadał wszystkie potrzebne w tym celu dane. Skarżąca podkreśliła, że § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2011 r., nie mógł stanowić podstawy do nieuznania wniosku Skarżącej z 31 października 2014 r., ponieważ nie wynikają z niego żadne obowiązki dla organizacji pożytku publicznego, a dla organu. Skarżąca natomiast, składając wniosek o zmianę numeru rachunku bankowego 31 października 2014 r., działała w terminach przewidzianych w art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p. Jak wskazała Skarżąca, naczelnik urzędu skarbowego jest odpowiedzialny wyłącznie za zebranie danych dotyczących rachunków bankowych organizacji pożytku publicznego, oraz przekazanie ich ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych celem dalszego przekazania tych danych ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego. Przepisy te nie przyznają organowi kompetencji do zmiany rachunku bankowego w rejestrze organizacji pożytku publicznego, organ zatem przekroczył zakres swoich kompetencji. Skarżąca dodała, że celem ustawodawcy nigdy nie było odebranie środków przekazywanych organizacjom pożytku publicznego w związku z niezgłoszeniem w terminie zmiany rachunku bankowego. Tak nieistotna przyczyna nie mogła w założeniu racjonalnego ustawodawcy być przesłanką uprawniającą urzędy skarbowe do odbierania organizacjom pożytku publicznego środków dobrowolnie przekazanych na ich rzecz przez podatników z tzw. 1%., co potwierdzają coraz mniej restrykcyjne przepisy w kolejnych nowelizacjach u.o.d.p.p. W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Jak wynika z art. 27 ust. 1 u.o.d.p.p., podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może, na zasadach i w trybie określonym w przepisach odrębnych, przekazać 1% podatku obliczonego zgodnie z odrębnymi przepisami na rzecz wybranej przez siebie organizacji pożytku publicznego. Zgodnie natomiast z ust. 3 tego artykułu, Minister właściwy do spraw finansów publicznych zamieszcza w terminie do dnia 30 września każdego roku, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra wykaz organizacji pożytku publicznego, zawierający: nazwę i numer wpisu organizacji pożytku publicznego do Krajowego Rejestru Sądowego, oraz wysokość środków otrzymanych przez tę organizację, pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedzający. Z art. 27 ust. 3 u.o.d.p.p. jednoznacznie wynika, że do 30 września każdego roku powinna być już powszechnie znana, w związku z zamieszczeniem na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Finansów, wysokość środków otrzymanych przez daną organizację, pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedzający. Wyjaśnienia wymaga, że w 2014 r., zmianie uległy przepisy u.o.d.p.p., jak i u.p.d.o.f., regulujące kwestię przekazywania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz organizacji pożytku publicznego. Ustawa z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 223), weszła w życie 22 marca 2014 r. Jak wynika z brzmienia przepisu przejściowego – art. 4 tej ustawy, do wykazu organizacji mających status organizacji pożytku publicznego na dzień 30 listopada 2013 r., na które podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może przekazać 1% podatku z zeznań podatkowych składanych za rok podatkowy, oraz do czynności związanych z jego tworzeniem i prowadzeniem stosuje się przepisy dotychczasowe. W świetle tej regulacji, ponieważ Fundacji, 9 marca 2017 r., przyznany został status organizacji pożytku publicznego w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.o.d.p.p., w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy u.o.d.p.p. oraz u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym przed 22 marca 2014 r. Jak wynika z art. 45c ust. 4 u.p.d.o.f., kwotę, o której mowa w ust. 1 (kwotę w wysokości nieprzekraczającej 1% podatku należnego wynikającego z zeznania podatkowego albo z korekty zeznania), naczelnik urzędu skarbowego przekazuje w terminie od maja do lipca roku następującego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie podatkowe, na rachunek bankowy organizacji pożytku publicznego wskazany w wykazie, o którym mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego. Kwota ta jest pomniejszana o koszty przelewu bankowego. Przekazanie kwoty 1% podatku, na rzecz danej organizacji pożytku publicznego, ustawodawca uzależnił m.in. od prawidłowego podania przez tę organizację rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku. W świetle art. 27a ust. 8 u.o.d.p.p., w przypadku, gdy na dzień 15 stycznia roku następującego po roku podatkowym, wykaz, o którym mowa w ust. 1 (wykaz organizacji mających status organizacji pożytku publicznego), nie zawiera numeru rachunku bankowego lub numer ten jest błędny, w terminie do dnia 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym, organizacja pożytku publicznego jest obowiązana w formie pisemnego oświadczenia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby organizacji o numerze rachunku bankowego właściwym do przekazania 1 % podatku. Zgodnie z art. 27a ust. 9 u.o.d.p.p., na dzień 15 lutego roku następującego po roku podatkowym, wykaz, o którym mowa w ust. 1, zawiera numery rachunków bankowych uzupełnione o numery rachunków, o których mowa w ust. 8. W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, organizacje pożytku publicznego mogą naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według siedziby organizacji zgłosić pisemne zastrzeżenie co do poprawności numerów rachunków bankowych zamieszczonych w wykazie na dzień 15 lutego roku następującego po roku podatkowym. Z art. 27a ust. 3 u.o.d.p.p., wynika, że wykaz, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do każdej organizacji pożytku publicznego, na dzień: 1) 15 grudnia roku podatkowego zawiera nazwę i siedzibę oraz numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, 2) 15 marca roku następującego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie podatkowe - oprócz danych wymienionych w pkt 1, zawiera numer rachunku bankowego właściwy do przekazania 1% podatku z tego zeznania. Zgodnie natomiast z ust. 10 tego artykułu, numery rachunków bankowych, o których mowa w ust. 3 pkt 2, w terminie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym, nie podlegają zmianie, chyba że zmiana numeru rachunku nastąpiła z przyczyn niezależnych od organizacji pożytku publicznego. Z przepisem tym koresponduje art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., zgodnie z którym naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli organizacja ta nie podała lub nie zweryfikowała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego lub podany numer rachunku bankowego do przekazania 1% z zeznań podatkowych za rok podatkowy zmieniła w okresie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym. Zasada wyrażona w zdaniu pierwszym nie ma zastosowania, jeżeli zmiana numeru rachunku bankowego nastąpiła z przyczyn niezależnych od organizacji. W niniejszej sprawie, Fundacja zgłosiła aktualizację rachunku właściwego do przekazania 1% podatku, 2 czerwca 2014 r., a więc w okresie, w którym na podstawie przytoczonych przepisów art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p. i art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., nie mogła tego zrobić. W ocenie Sądu, organy podatkowe prawidłowo oceniły, że w stosunku do Fundacji nie zaszła przesłanka umożliwiająca dokonanie aktualizacji rachunku właściwego do przekazania 1% podatku, w powyższym okresie (pomiędzy 15 marca i 31 lipca), ponieważ zmiana numeru rachunku bankowego nie nastąpiła z przyczyn niezależnych od Fundacji. Z wyjaśnień Fundacji, jak i z akt sprawy wynika, że Bank w W. S.A. (Citi Handlowy), wypowiedział umowę rachunku bankowego Fundacji ponieważ Fundacja nie spełniła wymogów wynikających z postanowień regulaminu banku – na rachunku Fundacji w czasie kolejnych 3 miesięcy nie odnotowane zostały średnie miesięczne salda w minimalnej kwocie określonej w Tabeli Opłat i Prowizji. Okoliczność ta w świetle zapisu pkt 18.3 Ogólnych warunków Współpracy z Klientem Firmowym, Regulaminu Banku, stanowiła jeden z ważnych powodów uprawniających bank do wypowiedzenia Fundacji umowy rachunku bankowego. Nie można zgodzić się z argumentacją Skarżącej, że ponieważ postanowienia pkt 18.3 Ogólnych warunków Współpracy z Klientem Firmowym, Regulaminu Banku, nie obligowały banku do wypowiedzenia umowy z wyżej wskazanego powodu, lecz dawały takie uprawnienie, skorzystanie przez bank z tego uprawnienie, oznacza, że wypowiedzenie umowy nastąpiło z przyczyn niezależnych od Fundacji. Bank wypowiedział Fundacji umowę rachunku bankowego, z powodu nie wywiązania się przez Fundację ze spełnienia wymogów dotyczących ilości zgromadzonych środków pieniężnych na rachunku bankowym, do których Fundacja zobowiązała się podpisując umowę rachunku bankowego. Wypowiedzenie zatem umowy rachunku bankowego, a w konsekwencji zmiana numeru rachunku bankowego była ściśle związana z działaniem Fundacji, która poprzez nie wywiązanie się z postanowień umowy, dała bankowi, przewidziana w regulaminie banku, podstawę do wypowiedzenia umowy rachunku bankowego. Bank podjął samodzielną decyzję w tej kwestii, jednak była ona konsekwencja działań Fundacji. Tym samym, w ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że do zmiana numeru rachunku bankowego w niniejszej sprawie, doszło z przyczyn zależnych od Fundacji. W związku z powyższym niezasadny jest zarzut naruszenia art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 27a u.o.d.p.p., poprzez przyjęcie przez organy przyczynienia się Skarżącej do wypowiedzenia umowy rachunku bankowego. Niezasadny jest, zdaniem Sądu, zarzut naruszenia art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f., poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji I instancji, podczas gdy nie zaistniała żadna z przesłanek uprawniających organ I instancji do wydania takiej decyzji. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie miał zastosowanie art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., w brzmieniu przed nowelizacją obowiązującą od 22 marca 2014 r., na które powołał się organ II instancji. Organ I instancji, jako podstawę prawną wydanej decyzji wskazał wprawdzie art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f. Powołał się więc na treść art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 22 marca 2014 r., zgodnie z którym naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli: 1) organizacja nie podała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku lub numer tego rachunku jest nieprawidłowy; 2) organizacja została usunięta z wykazu prowadzonego zgodnie z art. 27a ustawy o działalności pożytku publicznego; 3) podatnik we wniosku, o którym mowa w ust. 3, podał numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, którego nie zawiera wykaz prowadzony zgodnie z art. 27a ustawy o działalności pożytku publicznego. W ocenie Sądu, nie miało to jednak wpływu na wynik sprawy, ponieważ z art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f. wynika, że naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli organizacja nie podała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku, a art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., wykluczał zmianę numeru rachunku w terminie od 15 marca do 31 lipca, jeżeli zmiana nastąpiła z przyczyn zależnych od organizacji pożytku publicznego. Również zatem, przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia art. 45c ust. 6 pkt. 1 u.p.d.o.f., aktualizacja rachunku właściwego do przekazania 1% podatku, dokonana przez Fundację, nastąpiła niezgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., poprzez jego niezastosowanie, oraz stwierdzenie, że wniosek o zmianę rachunku bankowego wniesiony 31 października 2014 r., został wniesiony z pominięciem terminów, które organ ustalił na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2011 r. Należy zgodzić się ze Skarżącą, że z powyższego rozporządzenia nie wynikają żadne obowiązki Skarżącej tym bardziej dotyczące termin na złożenie wniosku o zmianę numeru rachunku bankowego właściwego dla przekazania środków z 1%. DIS odwołał się jednak do przepisów tego rozporządzenia, aby wykazać błąd w stanowisku Skarżącej zakładającym, że zmiana rachunku bankowego zgłoszona przez Fundację 31 października 2014 r. jest zmianą w terminie ponieważ nastąpiła ona poza okresem od 15 marca do 31 lipca. Organ zatem, powołując się na powyższe rozporządzenie wskazał, że zmiana rachunku bankowego zgłoszona przez Fundację 31 października 2014 r., miała miejsce po terminach, w których naczelnicy urzędu skarbowego przekazywali Ministrowi Finansów dane dotyczące zmiany numerów rachunków bankowych, o których mowa w art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p. Sąd stwierdza zatem, że prawidłowe jest stanowisko organów, iż zmiana rachunku bankowego zgłoszona przez Fundację 31 października 2014 r., nastąpiła z pominięciem terminów wyznaczonych w przepisach, co jednoznacznie potwierdza treść art. 27 ust. 3 u.o.d.p.p., z którego, jak już wcześniej wskazano, wynika, że do 30 września każdego roku powinna być już powszechnie znana wysokość środków otrzymanych przez daną organizację, pochodzących z 1 % podatku dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedzający, w związku z tym, że informację m.in., w tym zakresie Minister Finansów zamieszcza w tym terminie na stronie internetowej urzędu. Sąd stwierdza, że niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 27a u.o.d.p.p. w związku z art. 121 ust. 1 O.p., oparty na uznaniu przez Skarżącą, że pozbawienie Fundacji środków przekazanych jej z wpłat 1% podatku wynika z niedopełnienia czynności technicznej, co jest konsekwencją zbyt surową, nie jest działaniem na podstawie i w granicach prawa oraz jest sprzeczne z zasadą prowadzenia postępowania w sposób wzbudzający zaufanie do organów podatkowych. Sąd zauważa, że stanowisko Skarżącej, iż celem ustawodawcy nigdy nie było odebranie środków przekazywanych organizacjom pożytku publicznego w związku z niezgłoszeniem w terminie zmiany rachunku bankowego, pozostaje w sprzeczności z treścią art. 27a ust. 10 u.o.d.p.p., a przede wszystkim art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., z którego wprost wynika, że naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli organizacja ta nie podała lub nie zweryfikowała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego lub podany numer rachunku bankowego zmieniła w okresie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym, jeżeli zmiana ta nastąpiła z przyczyn zależnych od organizacji. W niniejszej sprawie doszło właśnie do takiej sytuacji, tj. zmiana numeru rachunku bankowego została zgłoszona w okresie między 15 marca, a 31 lipca i doszło do niej w wyniku okoliczności zależnych od Skarżącej, co zostało omówione powyżej. W tych stanie rzeczy, treść art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., nie pozostawiała organom podatkowym możliwości innego rozstrzygnięcia, niż podjęte w decyzji I instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Jak wynika z art. 120 O.p., organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Przepis ten statuuje na gruncie postępowania podatkowego zasadę praworządności, wywodzoną z art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którym organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Obowiązywanie zasady praworządności skutkuje konicznością, aby każdy akt władczej ingerencji państwa w sferę prawną obywatela oparty był na konkretnym przepisie prawa. W niniejszej sprawie jest to art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., którego treść, jak wskazano powyżej, nie budzi wątpliwości co do skutków zmiany przez organizację pożytku publicznego numeru rachunku bankowego z naruszeniem terminów przewidzianych w przepisach, w okolicznościach zależnych od tej organizacji. Podkreślenia wymaga, że w przypadku przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, dochodzi do przekazania organizacji, finansowych środków publicznych, uzyskanych z wpłaconego przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, a jak wynika z art. 27 ust. 2 u.o.d.p.p., otrzymane przez organizację pożytku publicznego środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych mogą być wykorzystane wyłącznie na prowadzenie działalności pożytku publicznego. To w ocenie Sądu, uzasadnia rygoryzm przepisów prawa regulujących m.in. kwestię rachunków bankowych organizacji pożytku publicznego oraz przekazywania na nie środków publicznych, skutkujący w niniejszej sprawie odstąpieniem od przekazania spornych środków na rzecz Fundacji. Organ, dokonując przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, musi mieć pewność, że publiczne środki zostaną przekazane na właściwy rachunek, ustawodawca zatem precyzyjnie uregulował kwestię aktualizacji, w tym i terminów aktualizacji numerów rachunków bankowych organizacji pożytku publicznego. W niniejszej sprawie organy podatkowe działały zatem na podstawie przepisów prawa, a to oznacza, że nie została również naruszona, wynikająca z art. 121 § 1 O.p. zasada prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2011 r., poprzez jego błędne zastosowanie. Przepis ten nie stanowił podstawy prawnej wydanych w niniejszej sprawie decyzji obu instancji lecz art. art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f., z którego jednoznacznie wynika kompetencja dla naczelnik urzędu skarbowego do podjęcia rozstrzygnięcia zapadłego w niniejszej sprawie w I instancji. Nie można również uznać zasadności zarzutu naruszenia art. 121 ust. 1, oraz art. 125 ust. 1 O.p., który Skarżąca wiąże z wadami decyzji I instancji prowadzącymi do nieuzasadnionego wydłużenia postępowania, jak również z wydaniem w niniejszej sprawie postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Wyjaśnienia wymaga, że niezałatwienie sprawy we właściwym terminie podlega regulacji zawartej w art. 140 – 142 O.p., a stronie przysługuje w takiej sytuacji ponaglenie wynikające z art. 141 § 1 O.p. Skarżąca jednak nie skorzystała z powyższego trybu w toku postępowania przed organami podatkowymi. Natomiast postanowienie z 15 lipca 2015 r., o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji Skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie co skutkowało uwzględnieniem przez DIS skargi i uchyleniem przedmiotowego postanowienia. Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, że powyższe naruszenia nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ jak wynika z dokonanej powyżej przez Sąd, analizy zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, organy podatkowe podjęły prawidłowe rozstrzygniecie, odpowiadające przepisom prawa. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), oddalił skargę jako niezasadną.