III SA/Wa 2508/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "D. " Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi "D." Sp. z o.o. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego "D." Sp. z o.o. (Skarżąca w niniejszej sprawie), w związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2008r., została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono Skarżącej w dniu 12 września 2008r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 19 września 2008r. Skarżąca pismem z dnia 24 września 2008r., złożonym osobiście w siedzibie Sądu, wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podkreśliła że uchybienie zakreślonym terminom nastąpiło bez jej winy, z przyczyn od niej niezależnych, związanych z obrotem korespondencji. Opisując procedurę obiegu korespondencji Skarżąca wyjaśniła, że w przypadku przedmiotowych wezwań procedura ta nie została w pełni zachowana. Było to spowodowane zmianą na stanowisku recepcjonistki. Nowozatrudniona osoba na tym stanowisku, mimo przeszkolenia w zakresie obiegu korespondencji, nieumyślnie nie przekazała pism po upływie dwóch dni osobie upoważnionej. Skarżąca podniosła również, że brak winy potwierdza również fakt, iż z pełną starannością opracowała i wdrożyła procedurę postępowania z korespondencją przychodzącą. Zapewniła także nowemu pracownikowi odpowiednie przeszkolenie w tym zakresie. Dodatkowo realizowała dokładny system kontroli pracy nowego pracownika. Z tych też względów, zdaniem Skarżącej, uchybienie terminom zostało dokonane mimo zachowania należytej staranności, a zatem przy braku winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W przedmiotowej sprawie o uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca powzięła wiadomość w dniu 22 września 2008r. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został w Sądzie w dniu 24 września 2008r., a więc w terminie przewidzianym w art. 87 p.p.s.a. Skarżąca wraz ze złożonym wnioskiem uiściła wymagany wpis sądowy oraz uzupełniała braki formalne skargi. Przechodząc zaś do oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi wskazać należy, iż zgodnie z stanowiskiem doktryny (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwem (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Za takie okoliczności, w ocenie Sądu, nie można uznać nieprzekazania przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji wezwania Sądu oraz naruszenia wewnętrznej procedury obiegu korespondencji obowiązującego u Skarżącej. Udzielenie upoważnienia do odbioru korespondencji określonej osobie powoduje bowiem, że niewywiązanie się przez nią z obowiązku przekazania korespondencji w godzinach pracy bez wyraźnych przeszkód obiektywnych obciąża również osobę zlecającą czynność temu właśnie pracownikowi, a co za tym idzie - skutki zaniedbania przez pracownika obciążają również pracodawcę, tj. Skarżącą. Z tych też względów Sąd stwierdził, że Skarżąca nie dochowała należytej staranności przy wnoszeniu skargi na interpretację Ministra Finansów, a zatem jej wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego nie jest zasadny. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.