III SA/Wa 251/12

Dnia 11 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r., 2007 r. i 2008 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji P. K. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r., 2007 r. i 2008 r. Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że decyzją organu pierwszej instancji, określono Skarżącemu zobowiązanie w podatku VAT za poszczególne miesiące lat 2005 - 2008 w wysokości 202.679,00 zł plus odsetki. W przypadku nie uwzględnienia skargi - Skarżący zamierza uregulować w ratach powstałą zaległość. Ponieważ nie posiada tak dużych środków pieniężnych, zachodzi uzasadniona obawa, że w wyniku egzekucji administracyjnej zostanie dokonane zajęcie ruchomości i nieruchomości a następnie ich licytacja i sprzedaż. Spowoduje to nieodwracalne negatywne skutki dla Skarżącego, gdyż czynności tych nie można będzie odwrócić. Nadto w drodze licytacji uzyskuje się ceny znacznie niższe od rynkowych. Dodatkowo dochodzą wysokie koszty egzekucyjne. Spowoduje to utratę całkowitą majątku Skarżącego za ułamkową wielkość jego wartości. Spowoduje też niemożność prowadzenia działalności gospodarczej z powodu utraty narzędzi, środków transportu, pomieszczeń oraz środków obrotowych. W ten sposób Skarżący zostanie zdegradowany do roli bezrobotnego oraz bezdomnego, z której to pozycji nie będzie w stanie wrócić do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Nadto bezpowrotnie ucierpi jego rodzina. Stan ten jest dużym zagrożeniem dla bytu Skarżącego, tym bardziej, iż Skarżący nie zgadza się z ustaleniami organów podatkowych i podniósł istotne zarzuty przeciwko decyzji, mające wysokie uprawdopodobnienie i zasługujące na uwzględnienie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową Skarżącego. Strona wnioskując jednocześnie o przyznanie prawa pomocy przedstawił szereg dokumentów, z których wynika, że jego sytuacja finansowa jest trudna. W niniejszej sprawie Sąd postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie określono Skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2005 - 2008 w wysokości 202.679,00 zł plus odsetki, co jest kwotą znaczną. Egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę i mogłoby negatywnie wpłynąć na działalność gospodarczą Skarżącej i jego zamierzenia gospodarcze. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.