III SA/Wa 251/12

Dnia 17 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r., 2007 r. i 2008 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł P. K. - Skarżący, działając poprzez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r., 2007 r. i 2008 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 30 stycznia 2012 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 2.000 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik Skarżącego, przy piśmie z 9 lutego 2012 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że Skarżący nie posiada środków pieniężnych na opłacenie wpisu sądowego. Nie posiada majątku, który mógłby spieniężyć i jest na utrzymaniu rodziców, którzy otrzymują emeryturę w łącznej wysokości 3.000 zł. Wskazał, że Skarżący nie może znaleźć pracy na terenie swojego miejsca zamieszkania, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności, zaś rodzice Skarżącego posiadają jedynie własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w M.. Pełnomocnik Skarżącego podkreślił, że nie pobiera wynagrodzenia i dopiero w wypadku uwzględnienia skargi otrzyma kwotę zasądzonego zastępstwa od strony przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz 270 j.t.), dalej: "P.p.s.a.". Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z użytego w tym przepisie zwrotu "gdy wykaże" wynika, iż ciężar dowodu w zakresie powyższej przesłanki spoczywa na stronie. To strona zatem ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Strona powinna więc należycie uzasadnić i udokumentować okoliczności, na które powołuje się we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pełnomocnik Skarżącego wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. Wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 2.000 zł. Pełnomocnik Skarżącego przedstawił argumenty oraz powołał dokumenty, z których wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Skarżący nie posiada majątku, jest na utrzymaniu rodziców, nie może znaleźć pracy na terenie swojego miejsca zamieszkania oraz nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. W świetle tych danych uznać należy, iż Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stąd zasadne jest przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia Skarżącego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 243, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 259 oraz art. 260 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.