III SA/Wa 252/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka – Medek, , po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] czerwca 1995 r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług za okres od lipca 1993 r. do grudnia 1994 r. postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto zgodnie z art. 52 § 1 tej ustawy skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Obie wskazane w tych przepisach przesłanki nie zostały przez skarżącego spełnione. Skarżący w pismach z dnia 12 stycznia 2004 r. skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzupełnianych następnie kolejnymi pismami, żądał "kasacji" m.in. wymienionej w sentencji decyzji organu podatkowego pierwszej instancji – Urzędu Skarbowego [...]. W świetle przytoczonego wyżej art. 52 § 1, skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna bowiem od takiej decyzji przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania, z którego skarżący w odpowiednim czasie nie skorzystał. Dodatkowo należy zauważyć, że rozstrzygnięcie zostało skarżącemu doręczone dnia 18 września 1995 r. a więc ponad osiem lat temu. Ta okoliczność powoduje, że obecnie, z uwagi na upływ czasu (odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji), nie można skutecznie uruchomić wobec niego postępowania odwoławczego i tym samym uzyskać decyzji organu drugiej instancji, która w terminie wynikającym z przytoczonego na wstępie art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogłaby zostać poddana kontroli Sądu administracyjnego. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy, orzekł jak w postanowieniu.