III SA/Wa 2527/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Asesor WSA Hieronim Sęk (spr.), Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy wstrzymania wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 8 lipca 2006 r. P. A. - Skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] września 2004 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. pełnomocnik Skarżącego cofnął ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Z akt sądowych sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącego złożył na rozprawie oświadczenie o cofnięciu skargi na zaskarżone postanowienie. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd był związany skutecznym cofnięciem skargi. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.