III SA/Wa 2534/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, , po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia 1) sprostować oczywistą omyłkę w wierszu 9 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2534/11 w ten sposób, że po słowach "ze skargi" w miejsce "M. N. oraz L. N." wpisać "M. N." 2) sprostować oczywistą omyłkę w treści rozstrzygnięcia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2534/11 w ten sposób, że w miejsce "przywrócić termin do wniesienia skargi" wpisać "przywrócić termin do uzupełnienia wpisu" Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej jako P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). W przedmiotowej sprawie w 9 wierszu sentencji postanowienia z 28 listopada 2011 r. po słowach "ze skargi" omyłkowo wpisano: "M. N. oraz L. N." zamiast: "M. N.". Ponadto w rozstrzygnięciu ww. postanowienia omyłkowo wpisano "przywrócić termin do wniesienia skargi" zamiast "przywrócić termin do uzupełnienia wpisu". Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji postanowienia wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.