III SA/Wa 2537/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-03

Skład orzekający: Anna Zaorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, gdy wartość przedmiotu sprawy nie została jednoznacznie określona w akcie prawnym?
Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, zgodnie z art. 250 P.p.s.a. Wysokość wynagrodzenia należy obliczyć na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, uwzględniając stawkę zależną od wartości przedmiotu sprawy oraz podatek VAT.
Stan faktyczny
Sąd rozpoznał wniosek adwokata C. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą podatku VAT. Wcześniej skarżącej przyznano prawo pomocy, a adwokat został ustanowiony jej pełnomocnikiem z urzędu. Po zapoznaniu się z aktami sprawy i poparciu skargi, pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata C. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 2.952 zł, w tym opłatę w wysokości 2.400 zł i 23% podatek VAT w wysokości 552 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata C. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za października 2008 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres za miesiące od lutego do września oraz listopad i grudzień 2008 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata C. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 2.952 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), w tym: tytułem opłaty – kwotę 2.400 zł (słownie: dwa tysiące czterysta złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 552 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt dwa złote) - Postanowieniem z 15 października 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej – G.J. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 4 grudnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – C.M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. W dniach 29 grudnia 2014 r. oraz 6 maja 2015 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 13 maja 2015 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącą przed Sądem I instancji. Dlatego też, wynagrodzenie dla pełnomocnika należało obliczyć na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej - "rozporządzenie"), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 14.069 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 5, stawkę należało określić na kwotę 2.400 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło