III SA/Wa 254/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. GmbH z siedzibą w Niemczech na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2017 r. i 2018 r. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej M. GmbH z siedzibą w Niemczech kwotę 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. M. GmbH z siedzibą w Niemczech (dalej: Skarżąca/Spółka), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2017 r. i 2018 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 26 stycznia 2022 r. wezwano Skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielania. Wskazano, że w przypadku, gdyby żądany dokument sporządzony został w języku obcym, należy dołączyć do niego tłumaczenie na język polski. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 7 lutego 2022 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał wraz z dniem 14 lutego 2022 r. W dniu 11 lutego 2022 r. pełnomocnik Skarżącej nadesłała poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo, jednak nie złożyła dokumentu, z którego wynika uprawnienie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, a w myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Skarżąca ustanowiła pełnomocnika, który, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., przy pierwszej czynności procesowej, zobowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wynika z piśmiennictwa oraz utrwalonego już stanowiska judykatury sądów administracyjnych pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2009 r. o sygn. akt I GSK 608/08, publ. CBOSA). W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Dokumentem tym jest zwykle odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącego podmiotu, niemniej jednak ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 37 § 1 ani w żadnym innym przepisie nie wprowadza wymogu, aby dokumentem wykazującym umocowanie pełnomocnika musiał być wyłącznie KRS. Chodzi o taki dokument, z którego ma wynikać, że pełnomocnik jest uprawniony do działania za mocodawcę, natomiast mocodawca będąc osobą prawną mógł – za pośrednictwem ściśle określonych osób – udzielić umocowania, a nie o dokument mający konkretną formę prawną. Jest to szczególnie istotne, gdy skarżącym jest podmiot zagraniczny, od którego sąd administracyjny powinien oczywiście także wymagać przedłożenia stosownego dokumentu potwierdzającego jego status prawny (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 388/21). Niezałączenie do skargi dokumentu, z którego wynika umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki, jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu. W niniejszej sprawie zawodowy pełnomocnik Skarżącej, został wezwany o uzupełnienie powyższych braków skargi, jednak nie wykonał należycie skierowanego do niego wezwania Sądu. Pełnomocnik ponownie nadesłał pełnomocnictwo, jednak w dalszym ciągu nie złożył dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.