III SA/Wa 2547/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marcin Piłaszewicz po analizie w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z[...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym – czyli w takim zakresie, o jaki zwraca się strona, może być przyznane w wypadku wykazania niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i może nastąpić wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. M. T., dalej jako skarżący lub strona, wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF z 10 maja 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zwrócił się o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej oraz o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Poinformował, że w wyniku egzekucji utracił swoje ruchomości i nieruchomości. Obecnie mieszka "kątem" na nieogrzewanym strychu u sąsiada. Dysponuje renta w wysokości 524 zł netto i rzeczową pomoc od sąsiadów i rodziny. Jest inwalidą, bez możliwości pracy zarobkowej. Ponosi wydatki na lekarstwa.. Posiada 9,27 ha nieruchomości rolnej, zajętej podczas postępowania egzekucyjnego. Do formularza załączy odcinek z ZUS-u. Referendarz sądowy, pismem z 15 czerwca 2011 r., doręczonym 17 czerwca 2011 r., wezwał o nadesłanie dodatkowych informacji o sytuacji majątkowej strony, w szczególności o nadesłanie wyciągów z rachunku bankowego, deklaracji podatkowych oraz sprecyzowanie dochodów i wydatków strony. Nadesłanie informacji zostało obwarowane odmową przyznania prawa pomocy. Pismem z 6 lipca 2011 r., sporządzonym przez rpr B. L., skarżący złożył skargę kasacyjną. Przelewem z 8 lipca 2011 r. uiścił wpis od skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy wskazuje, że w sprawie zostały uiszczone wymagalne koszty sądowe, zatem odpadła przyczyna przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Nadto, z treści pełnomocnictwa z 7 lipca 2011 r. wynika, ze w sprawie reprezentuje stronę rpr Bogdan Łabędzki, co wypełnia przesłanki zastosowania art. 246 § 3 u.p.p.s.a. Niezależnie od tego strona uchyliła się od przekazania informacji o jej kondycji majątkowej i życiowej. Referendarz sądowy ma na względzie poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zauważył, iż uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji przyznanie prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie (por. postanowienie z dnia 5 września 2005 r., II FZ 414/05; postanowienie z dnia 14 września 2005 r., II FZ 575/05). W braku nadesłania wnioskowanych przez referendarza sądowego w piśmie z 15 czerwca 2011 r. informacji, należało dać wyraz sankcji przewidzianej w tym piśmie w sentencji postanowienia w stosunku do całości wniosku. Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1, §2 i § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.