III SA/Wa 2550/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za styczeń i luty 2004 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 12 listopada 2010 r. Z. K. (zwany dalej "skarżąca") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za styczeń i luty 2004 r. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej uzasadnione jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować skutki trudne do odwrócenia. Skarżąca wskazała, że jest zatrudniona i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 300 zł. Nie posiada obecnie wystarczających środków na zapłatę ustalonego decyzją zobowiązania, a ewentualna zapłata kwot zawartych w tytułach wykonawczych wiązałoby z koniecznością licytacji jej majątku, która mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ponadto stwierdziła, że przymusowa egzekucja mogłaby doprowadzić do pozbawienia jej środków niezbędnych do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku oraz przytoczenia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ogólnikowo wskazując, iż może zostać narażona na szkodę mogącą powstać w związku z koniecznością prowadzenia egzekucji oraz nie posiada środków wystarczających na zapłatę przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Samo wskazanie potencjalnej możliwości wystąpienia znacznej szkody nie stanowi właściwego uzasadnienia wniosku i nie uzasadnia wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama obawa skarżącej o możliwości narażenia na szkodę w wyniku wykonania decyzji nie spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków", o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których skarżąca wskazała określoną przesłankę wstrzymania wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.