III SA/Wa 2561/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Przewodniczący sędzia Marta Waksmundzka Karasińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. SA z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. SA z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 maja 2015 r. nr IPPB2/4511-296/15-2/AS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca – P. SA z siedzibą w W. pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 maja 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2561/15 odrzucił skargę Skarżącej z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi. Odpis ww. postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 15 listopada 2015 r. Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jednocześnie dołączając do skargi dowód uiszczenia w dniu 17 listopada 2015 r. wpisu sądowego w wysokości 200 zł. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że w dniu 21 września 2015 r. do Spółki wpłynęło wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania Spółki w dacie wniesienia skargi oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Pracownik, który otrzymał kopertę z Sądu wykonał jedynie pierwsze wezwanie z uwagi na to, że nie doczytał, że dołączone zarządzenie Sądu dotyczy odrębnej kwestii tj. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Dokumenty zostały rozłączone i do Zarządu Spółki wpłynęło jedynie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z aktualnym KRS i projektem odpowiedzi. Skarżąca podkreśliła, że w momencie zapoznawania się z dokumentami nie miała świadomości posiadania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Pracownik odpowiedzialny za sprawę nieświadomie połączył oba wnioski Sądu i skupił swoją uwagę na wezwaniu do potwierdzenia podpisu. Było to działanie całkowicie niezamierzone i omyłkowe. Wobec powyższego Spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jako uchybionego bez winy Spółki i pomimo podjętych wszelkich starań organizacyjnych i porządkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: "P.p.s.a." Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, przy czym to na stronie postępowania spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Sąd stwierdził, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu rozpoczął swój bieg w dniu, w którym Skarżąca otrzymała postanowienie Sądu z dnia 5 listopada 2015 r. odrzucające skargę, tj. w dniu 15 listopada 2015 r. Natomiast w dniu 17 listopada 2015 r. został złożony wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z dowodem uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Skarżąca zachowała więc siedmiodniowy termin na jego wniesienie, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie dokonała czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła jednak braku swojej winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. Z istotnego dla sprawy art. 87 § 1 P.p.s.a. wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ponieważ zasadą jest dokonywanie czynności w terminie, przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Zgodnie z utrwalonymi w tej kwestii poglądami doktryny i judykatury uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą zatem mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. W przedmiotowej sprawie Skarżąca brak winy w dochowaniu terminu uzasadniała omyłką pracownika odpowiedzialnego za sprawę, który nieświadomie skupił swoją uwagę na wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, co spowodowało brak wykonania zarządzenia Sądu do uiszczenia wpisu sądowego. W ocenie Sądu przedstawiona argumentacja nie daje podstaw do uznania, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi powstało wskutek okoliczności przez stronę niezawinionych. Wskazać bowiem należy, że podmiot prowadzący profesjonalnie działalność gospodarczą powinien czuwać nad tym, aby zapewnić prawidłowy obieg korespondencji w firmie. W opisanej sytuacji nie można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzeń wyjątkowych, czy szczególnych, których nie można było uniknąć i które mogłyby usprawiedliwiać działanie pracowników Skarżącej. Jednocześnie zaznaczyć należy, iż zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą wszelkie błędy i zaniedbania personelu zatrudnionego w danym podmiocie gospodarczym obciążają w sposób bezpośredni ten podmiot. W wyroku NSA z dnia 9 marca 2000 r., l SA/Gd 1288/99 wskazano, że "zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za powierzone mu obowiązki, w tym terminowość składanej korespondencji nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu". W postanowieniu z dnia 25 stycznia 2005 r., FZ 552/04 NSA stwierdził, że "niezachowanie należytej staranności przez pracownika pociąga również konsekwencje dla spółki, w której jest zatrudniony" (publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie przedstawione powyżej rozważania Sąd nie dopatrzył się braku winy w działaniu Skarżącej, gdyż można jej przypisać co najmniej niedbalstwo wyrażające się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.