III SA/Wa 2565/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-11-18

Skład orzekający: Grażyna Nasierowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy, złożone po upływie ustawowego terminu, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy podlega odrzuceniu, jeśli zostało złożone po upływie ustawowego terminu siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Termin ten rozpoczyna bieg od dnia następującego po doręczeniu, a oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Sąd odrzuca zażalenie na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 23 marca 2015 r. Zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej 1 października 2015 r., a następnie skarżąca w odpowiedzi na wezwanie sądu potwierdziła, że pismo z 29 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie z 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia I. S.A. z siedzibą w W. z dnia 29 września 2015 r. sprawy ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 5 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od września do grudnia 2007 r., odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy. Odpis postanowienia został doręczony Skarżącej 23 marca 2015 r. Postanowieniem z 11 czerwca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej na ww. postanowienie. Postanowieniem z 4 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Odpis postanowienia doręczono Skarżącej 24 września 2015 r. (akta sądowe k.98) Pismem z 29 września 2015 r. (nadanym w placówce pocztowej 1 października 2015 r.) zatytułowanym "Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 08 września 2015 r. w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie z kosztów sądowych" Skarżąca wskazała, że nie ma "faktycznych ani formalnych możliwości wniesienia" opłat sądowych. W wykonaniu zarządzenia z 6 października 2015 r. wezwano Skarżącą do sprecyzowania czy pismo z 29 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie z 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy czy też pismo to zostało nadesłane do tut. Sądu w innym celu, a jeżeli tak to do wskazania, w jakim. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca, pismem z 2 listopada 2015 r. wskazał, że pismo z 29 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie z 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, bowiem zostało złożone po terminie. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącej 23 marca 2015 r., zatem siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia rozpoczął swój bieg dnia następnego tj. 24 marca 2015 r. i upłynął w dniu 30 marca 2015 r. Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Mając zatem na uwadze, iż korespondencja obejmująca zażalenie została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 1 października 2015 r., uznać należało, że Skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi, określonemu w art. 194 § 2 P.p.s.a. . Zgodnie z treścią art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło