III SA/Wa 2565/16

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22/9/2017 r po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika z urzędu "o zasądzenie kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego" w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]/6/2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług postanawia odmówić uwzględnienia wniosku pełnomocnika z urzędu Wyznaczona w sprawie przez OIRP, pismem z 21/10/2016 r., na podstawie postanowienia z 30/9/2016 r. pełnomocnik z urzędu - rpr E. S., wniosła na rozprawie o zasadzenie kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej jako u.p.p.s.a.). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, czy doprowadzenie do rozpoznania sprawy na rozprawie. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22/10/2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. 2015 poz. 1805) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W niniejszej sprawie brak jest w aktach sądowych sprawy wniosku o przyznanie z zasobów Sądu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, brak jest też oświadczenia, o którym mowa w § 3 rozporządzenia. Zważywszy na wynik sprawy i regulacje zawarte w art. 205 u.p.p.s.a dopuszczalny jest również wniosek, że brak jest podstaw do zasądzenia kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a., należało stwierdzić, jak w sentencji.