III SA/Wa 2574/17

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29/9/2017 r po rozpoznaniu wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...]/6/2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w wysokości 1509,- zł; 2. odmówić Skarżącej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Postępowanie o prawo pomocy jest regulowane w art. 243 § 1 i n ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz 1369, ze zm., dalej jako u.p.p.s.a). Skarżąca K. S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o prawo pomocy w zakresie częściowym, regulowanym w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. Skoro strona (K. S.), w wykonaniu wezwania urzędnika sądowego o przedstawienie jej sytuacji materialnej, uiściła część wpisu od skargi w kwocie 1509 zł (zamiast 2000 zł, których dotyczyło wezwanie Przewodniczącego Wydziału z 18/8/2017 r.), lecz nie złożyła dodatkowych, wnioskowanych informacji o jej sytuacji finansowej, których dotyczyło wezwanie z 4/9/2017 r. (doręczone 7/9/2017 r. – zpo w aktach sprawy), należało uznać, że nie wykazała swojej sytuacji materialnej. Dlatego należało, rozpoznając jej wniosek z 30/8/2017 r. o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 249a w zw. z art. 246 § 3 u.p.p.s.a., umorzyć postępowanie w części dotyczącej wniosku o zwolnienie od wpisu w wysokości 1509 zł, ponieważ w dniu 17/09/2017 r. Skarżąca uiściła tą kwotę i postępowanie – ale w tym zakresie – stało się bezprzedmiotowe. Referendarz sądowy jest zatem zobowiązany do rozpoznania wniosku Strony o zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie 491 zł, ponieważ tylko ta suma jest wymagalna na obecnym etapie postępowania. Jednakże z uwagi na fakt – z jednej strony – że Skarżąca zadeklarowała uzyskiwanie miesięcznego dochodu w wysokości 3000-5000 zł, zaś z drugiej strony, ze nie wykonała wezwania urzędnika sądowego, zatem jej sytuacja życiowa pozostałą nieznana, należało na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. odmówić przyznania jej prawa pomocy w pozostałym zakresie.