III SA/Wa 2578/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca – Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2021r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016r. i 2017r. postanawia: odrzucić skargę K.B. ("Skarżący", "Strona") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor IAS") z dnia [...] września 2021r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016r. i 2017r. W postanowieniu zamieszczono prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 4 października 2021r. Pismem z dnia 11 października 2021r. Strona wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora IAS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r., poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Skarżący nie wyczerpał w niniejszej sprawie właściwego toku instancji przed organami podatkowymi. Na postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia przysługuje bowiem zażalenie, na podstawie art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021r., poz. 1540 ze zm.). Organ prawidłowo pouczył Stronę o trybie i sposobie zaskarżenia ww. postanowienia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Strona powinna była wnieść środek odwoławczy w postaci zażalenia w wyznaczonym w pouczeniu terminie skierowany do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Sąd, mając powyższe na względzie, ocenił, że wniesione w dniu 11 października 2021r. pismo nie mogło być dopuszczone do rozpoznania jako skarga. Dotyczyło bowiem postanowienia Dyrektora IAS, od którego Skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia do tego samego Dyrektora IAS. Na tle powyższego Sąd stwierdza, że wniesiona na obecnym etapie skarga jest przedwczesna. Dopiero rozpoznanie przez Dyrektora IAS zażalenia otwiera możliwość wniesienia skargi do tut. Sądu w omawianym przedmiocie. Sąd był więc zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji postanowienia.