III SA/Wa 2579/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 18 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie uchylenia decyzji odmawiającej uchylenia decyzji w sprawie ustalenia podatku za lata 1991-1998 oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznawania postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania Pana A. M. od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] marca 2006r. odmawiającej uchylenia decyzji w całości w sprawie ustalenia podatku za lata 1991-1998, ze względu na przedawnienie, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzję tę w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zakwestionował organ pierwszej instancji – to jest Wójt Gminy G.. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, iż zgodnie z art. 50 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako u.p.p.s.a., podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji ( postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2002r., sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z dnia 19 października 2000r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu w/w. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie Strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez Wójta Gminy G., na decyzję SKO w P., rozpatrującego odwołanie na decyzję Skarżącego podmiotu była niedopuszczalna, jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony i na podstawie art. 58 §1 pkt 6 u.p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.