III SA/Wa 258/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżąca A.P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją finansową. W związku z tym pismem z 8 lutego 2017 r. wezwano ją do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżąca - w piśmie z 20 lutego 2017 r. - oświadczyła, iż cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji postępowanie zainicjowane tym wnioskiem należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi mianowicie, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.