III SA/Wa 2586/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-20
Skład orzekający: Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności związane z nieopłaconą pomocą prawną, w tym za udział w rozprawie i zapoznanie się z aktami sprawy, a także zwrot niezbędnych wydatków?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 PPSA. Do czynności tych zalicza się m.in. udział w rozprawie, inne czynności procesowe oraz zapoznanie się z aktami sprawy. Wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną, co znajduje odzwierciedlenie w udziale pełnomocnika w postępowaniu.Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu złożył apl. adw. M. S., substytut wyznaczonego przez sąd adwokata M. K. Sprawa dotyczyła skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku od towarów i usług. Pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie, podtrzymał skargę i wniósł o przyznanie kosztów od Skarbu Państwa, oświadczając, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego.Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi skarżącego – adw. M. K. – kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23% podatku VAT w wysokości 55,20 zł, łącznie kwotę 295,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2014 r po rozpoznaniu wniosku apl adw M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2013 r Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za sierpień 2008 r. postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – dla adw. M. K. - kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy); łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)
Sąd, postanowieniem z 19 listopada 2013 r ustanowił M. P. adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 27 grudnia 2013 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. M. K. .
Pełnomocnik z urzędu ustanowiła substytuta apl adw M. S. (karta 113 akt sądowych).
Substytut stawił się na rozprawie w dniu 18 marca 2014 r, podtrzymał skargę i wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów postępowania. Oświadczył, ze koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – udział w rozprawie, w innych czynnościach procesowych czy zapoznanie się z aktami sprawy, co miało miejsce w sprawie. Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sadowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy. W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem jest kwestionowana decyzja o orzeczeniu o odpowiedzialności. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Podatek od towarów i usług należny od tej kwoty wynosi 55 zł i 20 groszy.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło