III SA/Wa 2587/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Waldemar Śledzik (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi Burmistrza B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach egzekucyjnych oddala skargę Pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. Burmistrz B. (zwany dalej: "Skarżący", "Strona" lub "Wierzyciel") wniósł za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (zwany dalej: "Organ nadzoru") postanowienie z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach egzekucyjnych. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej: "Organ egzekucyjny") wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku O. S.A. na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Wierzyciela z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 r. w łącznej kwocie 155 912 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego Spółki w Banku [...] S.A. Odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego został doręczony Spółce w dniu 21 kwietnia 2015 r. Natomiast do Banku zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone w dniu 15 kwietnia 2015 r. Wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2017 r. Wierzyciel na podstawie art. 59 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej "u.p.e.a.") zwrócił się do Organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] w związku z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. Organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania zażaleniowego oraz wniesienia skargi do Sądu na postanowienie Organu nadzoru, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem sygn. akr III SA/Wa 354/18 z dnia 14 września 2018 r., stwierdził nieważność postanowienia Organu nadzoru z dnia [...] listopada 2017 r. oraz postanowienia Organu egzekucyjnego z dnia [...] października 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] Organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec O. S.A. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Postanowienie doręczono na adres Burmistrza B. w dniu 6 marca 2019 r., pełnomocnikowi O. S.A. w dniu 13 marca 2019 r. Wobec powyższego, w dniu 25 marca 2019 r. Organ egzekucyjny zgodnie z art. 64c § 3 u.p.e.a. zwrócił Stronie pobrane w toku egzekucji koszty egzekucyjne w wysokości 15 498,10 zł wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 3 385 zł. Jednocześnie zawiadomieniem z dnia [...] marca 2019 r. zawiadomił Wierzyciela o obciążeniu wyżej wskazanymi kosztami egzekucyjnymi. Zawiadomienie doręczono na adres Wierzyciela w dniu 29 marca 2019 r. Pismem z dnia 6 maja 2019 r. Pełnomocnik wierzyciela - adwokat M.H. wystąpił do Organu egzekucyjnego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz z odrębnym wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Jako przyczynę niedotrzymania terminu złożenia wniosku, pełnomocnik wskazał, iż w dniach [...] kwietnia 2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, co nie pozwalało na wykonywanie czynności zawodowych. Pismem z dnia 21 maja 2019 r. nr Organ egzekucyjny wezwał M.H. do przedstawienia pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Burmistrza B. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia w związku z wniesionym wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów z dnia [...] maja 2019 r. i wnioskiem o przywrócenie terminu z dnia [...] maja 2019 r. W odpowiedzi, pełnomocnik Strony przedłożył pełnomocnictwo szczególne (PPS-1) oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem Zaświadczenie Lekarskie o niezdolności do pracy z powodu choroby w okresie [...] kwietnia 2019 r. Pismem z dnia 12 czerwca 2019 r. Organ egzekucyjny ponownie wezwał pełnomocnika do przedstawienia pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Strony w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W piśmie organ wyjaśnił, iż pełnomocnictwo szczegółowe załączone do pisma z dnia 3 czerwca 2019 r. wywiera skutek od dnia zawiadomienia organu podatkowego, a więc od dnia 6 czerwca 2019 r. - wpływu do Urzędu. Wobec powyższego wezwał pełnomocnika Wierzyciela do nadesłania pełnomocnictwa obowiązującego w dniu złożenia wniosku. W odpowiedzi pełnomocnik przesłał przy piśmie z dnia 1 lipca 2019 r. ponownie pełnomocnictwo szczególne (PPS-1) z uzupełnioną w części "C" Oświadczenie mocodawcy albo Pełnomocnika" w rubryce 32 "Data"- datą 6 maja 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. nr Organ egzekucyjny odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych powstałych w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W uzasadnieniu Organ egzekucyjny wskazał, iż pełnomocnictwo do reprezentowania wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym zostało udzielone przez Wierzyciela w dniu 6 maja 2019 r. tj. w dniu poprzedzającym złożenie wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...] maja 2019 r. i wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych z dnia maja 2019 r. Wobec powyższego Organ egzekucyjny stwierdził, że od dnia doręczenia w dniu 29 marca 2019 r. Stronie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych z dnia 25 marca 2019 r. do dnia 6 maja 2019 r. adwokat M.H. nie był upoważniony do reprezentowania Wierzyciela. Zatem w ocenie Organu Wierzyciel nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych nastąpiło bez jego winy. Pismem z dnia 24 lipca 2019 r. pełnomocnik Wierzyciela wniósł na powyższe postanowienie Organu egzekucyjnego zażalenie, w którym wskazał na naruszenie przepisów art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. z art. 64c § 7 u.p.e.a. poprzez ich niezastosowanie oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, przez nieuwzględnienie, że w okresie zwolnienia lekarskiego nie można podejmować czynności związanych z pracą lub wykorzystywać zwolnienia niezgodnie z jego przeznaczeniem. W uzasadnieniu wskazał, iż w czasie biegu terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach, pełnomocnik Wierzyciela był niezdolny do pracy, co zostało potwierdzone zaświadczeniem lekarskim, co stanowi wystarczającą przyczynę uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Jednocześnie wskazał, iż niezasadne jest twierdzenie Organu egzekucyjnego, iż pełnomocnictwo szczególne, załączone do wniosku, obowiązywało od dnia 6 maja 2019 r. Data ta nie ma żadnego znaczenia w niniejszym postępowaniu. Na podstawie art. 25 ust. 1 w zw. z art. 37 ustawy o adwokaturze, adwokat wykonuje czynności poprzez zawarcie umowy zlecenia lub pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie pełnomocnik był umocowany do prowadzenia sprawy. Stąd też twierdzenie, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku nastąpiło z winy Wierzyciela, jest niezasadne. Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., Organ nadzoru utrzymał w mocy postanowienie Organu egzekucyjnego z dnia [...] lipca 2019 r. W uzasadnieniu Organ nadzoru wskazał, że na podstawie art. 64c § 7 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Dalej Organ nadzoru zaznaczył, że Organ egzekucyjny pismem z dnia 25 marca 2019 r. zawiadomił Wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w toku egzekucji prowadzonej wobec O. S.A. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] którymi obciąża Wierzyciela. Zawiadomienie doręczono na adres Wierzyciela w dniu 29 marca 2019 r. Organ nadzoru podkreślił, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a. mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a. Tym samym obliczenie terminu na złożenie wniosku następuje w sposób wskazany w art. 57 § 1 k.p.a. Zgodnie zatem z przedstawionymi powyżej regulacjami prawa, Wierzycielowi przysługiwało uprawnienie złożenia wniosku o wydanie postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, a więc do końca dnia 12 kwietnia 2019 r. Organ nadzoru wskazał, że pismem z dnia 6 maja 2019 r. pełnomocnik wierzyciela - adwokat M.H. wystąpił do Organu egzekucyjnego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz z odrębnym wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Jako przyczynę niedotrzymania terminu złożenia wniosku, pełnomocnik wskazał, iż w dniach [...] kwietnia 2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, co nie pozwalało na wykonywanie czynności zawodowych. Organ nadzoru wskazał, że organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego, a brak winy został uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest zatem, by spełniły się wszystkie wymienione wyżej przesłanki. Organ nadzoru stwierdził, że z treści ww. przepisu wynika, że Strona ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Organ wskazał, iż o braku winy można mówić tylko wtedy, gdy strona (czy jej pełnomocnik) nie mogła przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Organu nadzoru, Organ egzekucyjny prawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy i na podstawie przedłożonych przez pełnomocnika Strony dokumentów stwierdził, że w sprawie nie uprawdopodobniono, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia nastąpiło bez winy Skarżącego. W ocenie Organu nadzoru, bezsprzecznym pozostaje fakt, iż nie został przez Stronę dotrzymany termin wniesienia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach egzekucyjnych, który upłynął z końcem dnia 12 kwietnia 2019 r. Argumentacja przedstawiona przez pełnomocnika Strony, iż On, jako pełnomocnik Burmistrza B. w dacie 12 kwietnia 2019 r., nie dopełnił obowiązku z powodu niezdolności do wykonywania czynności zawodowych, nie znajdowała potwierdzenia w przedstawionych dokumentach. Dołączone przy piśmie z dnia 1 lipca 2019 r. pełnomocnictwo szczególne poświadcza udzielenie pełnomocnictwa M.H. przez Wierzyciela w dniu 6 maja 2019 r. z czego wynika domniemanie, że nastąpiło w tym terminie, a zatem nie obejmowało czynności procesowych, których dokonanie powinno nastąpić przed tym terminem tj. w dacie 12 kwietnia 2019 r. Natomiast M.H. profesjonalny pełnomocnik Strony, w toku postępowania nie przedstawił żadnych dowodów, które by świadczyły, iż w dacie 12 kwietnia 2019 r., był umocowany do działania w imieniu Wierzyciela w sprawie wniesienia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach egzekucyjnych. Tym samym nie został spełniony warunek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Ponadto Organ nadzoru zauważył, iż zawiadomienie z dnia [...] marca 2019 r. o obciążeniu kosztami egzekucyjnymi zostało doręczone na adres Burmistrza B. w dniu 29 marca 2019 r. Tym samym Wierzycielowi znany z mocy prawa był termin na wniesienie wniosku o wydanie postanowienia w sprawie. Organ nadzoru zauważył również, iż adwokat M.H. we wnoszonych pismach nigdy się nie powoływał na brak możliwości działania przy pomocy innych osób w sytuacji niezdolności w dniu 12 kwietnia 2019 r. do wykonywania czynności służbowych. Natomiast złożone w dniu 1 lipca 2019 r. pełnomocnictwo szczególne obejmowało również "możliwość udzielania dalszego pełnomocnictwa", a zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2019 poz. 1513) w wypadku gdy adwokat prowadzący sprawę nie może wziąć osobiście udziału w rozprawie lub wykonać osobiście poszczególnych czynności w sprawie, może on udzielić substytucji. Natomiast adwokat M.H. wespół z pozostałymi wspólnikami prowadzi Kancelarię Radców Prawnych i Adwokata "P." W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący sformułował żądanie uchylenia postanowienia Organu nadzoru i poprzedzającego postanowienia Organu egzekucyjnego. Wniesiono również o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wskazanemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 k.p.a. poprzez nieprzywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia pomimo uchybienia terminowi bez winy strony i jej pełnomocnika. W uzasadnieniu pełnomocnik Skarżącego wskazał, że skarżonym postanowieniem zgodzić się nie sposób, gdyż jest wynikiem błędnej interpretacji przepisu art. 58 § 1 k.p.a. oraz nieprawidłowej oceny okoliczności faktycznych. Po pierwsze wskazał, że pełnomocnik otrzymał przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ([...] kwietnia 2019 r.) pełną dokumentację sprawy wraz z zleceniem oceny prawnej i podjęcia stosownych działań. Nie można mieć zastrzeżeń do strony odnośnie niedochowania terminu w sytuacji, gdy sprawę powierzyła profesjonalnemu pełnomocnikowi. Także z praktycznego punktu widzenia dokonanie czynności przez stronę byłoby w realiach niniejszej sprawy nader utrudnione z uwagi na niedysponowanie dokumentacją w terminie do złożenia wniosku. Co więcej należy wskazać, że [...] kwietnia 2019 r. przypadał pełnomocnikowi dyżur w Urzędzie Gminy B. skąd miał odebrać pełnomocnictwo i zwrócić dokumentację, czemu na przeszkodzie stanęła choroba. Zatem fakt udzielenia pisemnego umocowania w późniejszym terminie nie ma znaczenia dla oceny zawinienia w uchybieniu terminu.  W dalszej części uzasadnienia wskazano, że niedyspozycja pełnomocnika skarżącego wynikła nagle w ostatnim dniu terminu do złożenia wniosku. Pełnomocnik nie miał zatem możliwości zwrotu dokumentów Stronie, albo posłużenia się innymi osobami tak by czynności dokonać w terminie. Na marginesie wyłącznie należy zauważyć, że wspólnicy pełnomocnika realizują własne obowiązki zawodowe i zazwyczaj nie są w stanie zastąpić ad hoc pełnomocnika bez wcześniejszego umówienia takiej pomocy. Tym bardziej nie byli w stanie wykonać spóźnionej czynności nie mając wiedzy na temat sprawy, dokumentacji z postępowania, ani umocowania do działania w imieniu Skarżącego. W ocenie pełnomocnika Wierzyciela, uprawdopodobnienia braku winy nie można utożsamiać z udowodnieniem, jest to środek ustalenia okoliczności, o których organ nie musi mieć całkowitej pewności. Zatem właściwa ocena przedstawionego zwolnienia lekarskiego oraz opisanych okoliczności powinna prowadzić do ustalenia braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanowienia o kosztach postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Organ nadzoru wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm. – zwaną dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd wskazuje, że na podstawie art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia). Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania). Oceniając zaskarżone postanowienie w świetle wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Istota sporu między stronami sprowadza się do kwestii czy w sprawie pełnomocnik Burmistrza B. uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach egzekucyjnych, nastąpiło bez winy Strony postępowania (Burmistrza B.). Jednocześnie w sprawie bezspornym jest, że zawiadomienie z dnia [...] 03.2019 r. nr [...] o obciążeniu kosztami egzekucyjnymi zostało doręczone na adres Burmistrza B. w dniu 29.03.2019 r., a zatem termin wniesienia wniosku o wydanie postanowienia kosztach egzekucyjnych, upłynął z końcem dnia 12.04.2019 r.; termin ten nie został przez Burmistrza B. dotrzymany. W związku z powyższym Pełnomocnik wierzyciela (Burmistrza B.) - adwokat M.H., pismem z dnia 06.05.2019 r. (nadanym w dniu 07.05.2019 r.) wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz z odrębnym wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Jako przyczynę niedotrzymania terminu złożenia wniosku, pełnomocnik wskazał, iż w dniach [...] 04.2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, co nie pozwalało mu na wykonywanie czynności zawodowych. W związku z przedmiotowym wnioskiem z dnia 06.05.2019 r. organ egzekucyjny, pismem z dnia 21.05.2019 r. wezwał ustanowionego pełnomocnika do przedstawienia pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Burmistrza B. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 12.2014 r., w związku z wniesionym wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów z dnia [...] 05.2019 r. i wnioskiem o przywrócenie terminu z dnia [...] 05.2019 r. W odpowiedzi na powyższe, przy piśmie z dnia 03.06.2019 r., adw. M.H. przedłożył Pełnomocnictwo Szczególne (PPS-1), bez uzupełnionej daty udzielenia mu pełnomocnictwa przez Burmistrza B. W związku z tym organ egzekucyjny pismem z dnia 12.06.2019 r. ponownie wezwał pełnomocnika do przedstawienia pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Burmistrza B. w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym (oraz wnioskiem przywrócenie terminu z dnia [...]05.2019 r.) wyjaśniając, że pełnomocnictwo szczegółowe załączone do pisma z dnia 03.06.2019 r. wywiera skutek od dnia zawiadomienia organu podatkowego, a więc od dnia 06.06.2019 r. tj. daty jego wpływu do Urzędu. W odpowiedzi na pismo organu, pełnomocnik (adw. M.H.) przesłał przy piśmie z dnia 01.07.2019 r. ponownie Pełnomocnictwo Szczególne (PPS-1) z uzupełnioną w części C "Oświadczenie mocodawcy albo Pełnomocnika" w rubryce 32 "Data" - datą 06.05.2019 r. W tym miejscu należy wskazać, iż w ww. pełnomocnictwie, zgodnie z treścią druku PPS-1, mocodawca oświadcza, "że do działania w sprawie wskazanej w części E upoważnia osobę wymienioną w części D", co potwierdza podpisem oraz wskazaniem daty. Z przedstawionych ustaleń faktycznych wynika, że Burmistrz . ustanowił adw. M.H. swoim pełnomocnikiem w "postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] 12.2014 r. (...)" w dniu [...] 06.2019 r., a zatem przedmiotowe pełnomocnictwo nie obejmowało czynności procesowych, których dokonanie powinno nastąpić przed ekspirowanym terminem tj. w dacie 12.04.2019 r. do złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Jednocześnie z akt sprawy, w tym z pisma profesjonalnego pełnomocnik Strony (Burmistrza B.) wynika, że w toku postępowania nie uprawdopodobniono, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia o kosztach egzekucyjnych, nastąpiło bez winy Strony postępowania (Burmistrza B.). Jak już stwierdzono wcześniej, zawiadomienie z dnia [...] 03.2019 r. nr [...] o obciążeniu kosztami egzekucyjnymi zostało doręczone na adres Burmistrza B. w dniu 29.03.2019 r. Tym samym Stronie znany z mocy prawa był termin na wniesienie wniosku o wydanie postanowienia w sprawie. Sąd podziela pogląd Organu, iż sama czynność sformułowania wniosku i jego złożenia nie jest skomplikowana prawnie i nie wymagała udziału profesjonalnego pełnomocnika i dlatego nie było przeszkód aby wniosek taki został złożony bezpośrednio przez Stronę - Burmistrza B. czy też upoważnionego przez niego pracownika obsługującego urząd miasta. Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika Strony podniesionej w skardze, tj. adw. M.H., iż "otrzymał przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ([...] 04.2019 r.) pełną dokumentację sprawy wraz z zleceniem oceny prawnej i podjęcia stosownych działań" oraz że "(...) w dniu [...] 04.2019 r. przypadał pełnomocnikowi dyżur w Urzędzie Gminy B. skąd miał odebrać pełnomocnictwo i zwrócić dokumentację, czemu na przeszkodzie stanęła choroba", Sąd zauważa, że powyższym stwierdzeniem adw. M.H. jednoznacznie potwierdza, że przed dniem [...] 04.2019 r., na podstawie posiadanych dokumentów, nie posiadał umocowań prawnych do wniesienia, do organu egzekucyjnego, wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, gdyż - jak sam podnosi - pełnomocnictwo miał odebrać dopiero w dniu [...] 04.2019 r. Co jednak najistotniejsze, akta sprawy nie potwierdzają, by w dacie do [...] 04.2019 r. Burmistrz B. wystawił dokument - pełnomocnictwo uprawniające adw. M.H. do działania w sprawie, którego pełnomocnik "(...) tylko nie odebrał z powodu choroby i nieobecności w okresie od [...] 04.2019 r. do [...] 04.2019 r.". Jak już bowiem podkreślono w części wstępnej, Pełnomocnictwo - dokument, którym posługuje się M.H., wystawiony został przez Burmistrza B. dopiero w dacie [...] 05.2019 r., a więc po upływie terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Tym samym uznać trzeba, że zarówno Burmistrz B., jak i adw. M.H., powinni mieć świadomość, że uprawnienie do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, a tym samym obowiązek dochowania terminu wniesienia wniosku, spoczywał wyłącznie na Burmistrzu B. Przy tak zakreślonym stanie faktycznym sprawy, w ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że w sprawie nie uprawdopodobniono, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wydanie postanowienia nastąpiło bez winy Strony oraz dokonały prawidłowej wykładni przepisu art. 58 § 1 k.p.a. Sąd przypomina, że zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego, a brak winy został uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest zatem, by spełniły się wszystkie wymienione wyżej przesłanki. Brak choćby jednej z nich uniemożliwia pozytywne rozpoznanie wniosku. W myśl powołanego przepisu przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne jeśli strona dopuściła się jakiegokolwiek niedbalstwa i jeśli w istocie mogła albo sama, albo poprzez domowników złożyć odwołanie w terminie. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw i w tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 r., I SA/Ka 1781/99, LEX nr 47160). Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć więc tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 października 2000 r., I SA/Gd 560/00, LEX nr 46437). Nadto przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 1999 r., IV SA 1656/97, LEX nr 47891.). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się okoliczności losowe jak np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar a więc okoliczności których wystąpienie uniemożliwiło złożenie w terminie stosownego pisma - w tym przypadku wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Tymczasem, jak już stwierdzono wcześniej, Skarżący nie dopełnił wszystkich wymogów wynikających z w/w regulacji, gdyż nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych oraz z odrębnym wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. W świetle powyższych ustaleń i rozważań, uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.