III SA/Wa 2590/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-11-16

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, przysługuje prawo do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, osobie fizycznej, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżąca E.C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, wskazując, że jest bezdomna, bezrobotna, a jej mienie zostało zajęte i sprzedane przez urząd skarbowy. Skarżąca nie posiada stałego miejsca zamieszkania ani konta bankowego, utrzymuje się z datków, a jej miesięczne wydatki nie przekraczają 150 zł. Przedstawiła dokumenty potwierdzające zajęcie i sprzedaż mienia oraz zaświadczenia o wymeldowaniu i zaległościach.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jej rzecz radcę prawnego jako pełnomocnika.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowić na jej rzecz radcę prawnego Skarżąca E.C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, argumentując, że jest bezdomna, bezrobotna, a jej mienie zostało zajęte i sprzedane przez urząd skarbowy. Zaznaczyła, że dokładniejszych danych na ten temat mogą udzielić organy egzekucyjne, jako że do tej pory nie rozliczyły się z tego mienia. W rezultacie Skarżąca - począwszy od 2005 r. - rozlicza się nierzetelnie, na dowód czego przedłożyła zeznanie podatkowe za 2010 r. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała pismo z 21 października 2011 r., w którym wyjaśniła, że źródłem jej utrzymania są datki. Nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, gdyż nie ma stałego miejsca zamieszkania. Z uwagi na działania Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. Skarżąca nie mogła do połowy 2010 r. zamknąć działalności gospodarczej, co potwierdza protokół o stanie majątkowym zobowiązanego. Wydatki Skarżącej są uzależnione od uzyskanych kwot, jednak nie więcej niż 150 zł. Lokal, który Skarżąca wskazuje jako adres do korespondencji należy do A. K. i to ona prawdopodobnie ponosi koszty utrzymania tego lokalu. W kosztach tych Skarżąca nie partycypuje. Z lokalu tego została wymeldowana, mimo iż wcześniej w nim nie mieszkała. Skarżąca nie posiada konta bankowego. Dokumentacja dotycząca zajęcia egzekucyjnego jest bardzo obszerna i Skarżącej nie stać na jej skserowanie. Skarżąca przedstawiła natomiast faktury sprzedaży jej mienia wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. "z rażącym uchybieniem terminu i prawa". Skarżąca nie posiada obecnie żadnego mienia, przy czym nie wyklucza, iż takowe posiada organ egzekucyjny i że zostało ono w ciągu ostatnich 2 lat sprzedane. Do pisma Skarżąca dołączyła – oprócz faktur - zaświadczenie o wymeldowaniu z pobytu stałego, zaświadczenie o zaległościach oraz wspomniany protokół o stanie majątkowym zobowiązanego. Uwzględniając powyższe zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie Sygn. akt III SA/Wa 2590/11 przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca określa siebie jako osobę bezrobotną i bezdomną. Mieszkanie będące jedynie adresem do korespondencji jest własnością matki A. K. . Według oświadczenia źródłem utrzymania Skarżącej są datki. W zależności od uzyskanych z tego tytułu kwot, miesięczne wydatki kształtują się na poziomie do 150 zł. Mienie Skarżącej zostało zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Część z tego mienia już sprzedano, co odzwierciedlają nadesłane faktury. Zdaniem referendarza sądowego sytuacja materialna Skarżącej jest tego rodzaju, iż nie jest ona w stanie zgromadzić środków potrzebnych na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło