III SA/Wa 2594/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od spadków i darowizn postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od postanowień w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 259 § 2 powołanej ustawy sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 powołanej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie T. W. (dalej jako: "Skarżący") wniósł w dniu 18 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od spadków i darowizn. W dniu 12 września 2008 r. Przewodnicząca Wydziału wydała zarządzenie do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Dnia 26 września 2008 do tut. sądu wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 października 2008 r. Referendarz sądowy odmówił Skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W niniejszej sprawie postanowienie zostało przesłane na adres wskazany w skardze przez Skarżącego. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 7 oraz 17 listopada 2008 r.), po czym na skutek jej nieodebrania w terminie - zwrócona do Sądu. W dniu 19 stycznia 2009 r. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu wskazał, że ww. postanowienie nie zostało mu doręczone, nie otrzymał również zawiadomienia o złożeniu korespondencji w placówce pocztowej. Na uprawdopodobnienia wskazanych we wniosku okoliczności, Skarżący w dniu 21 stycznia 2009 r. dostarczył do tut. sądu pismo Poczty Polskiej z dnia 21 stycznia 2009 r. w którym Naczelnik Urzędu Pocztowego poinformował, że przesyłka polecona nr [...] (zawierająca przedmiotowe postanowienie) nie powinna być zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tylko winna być wydana Skarżącemu w dniu 19 listopada 2008 r. wraz z pozostała korespondencją, gdyż termin jej ostatecznego odbioru przypadał na dzień 24 listopada 2008 r. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalne. Najważniejszą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonania czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu Skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu nie nastąpiło z jego winy. Zdaniem Sądu – w świetle powyższego – w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z tego też względu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy postanowił, jak w sentencji.