III SA/Wa 2609/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia - odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku - Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2609/16, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.S. na powołane w sentencji postanowienie Ministra Finansów. Odpis sentencji wyroku doręczono pełnomocnikowi skarżącego – B.S. w dniu 9 września 2017 r. W dniu 30 września 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie) pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2609/16. Jednocześnie pełnomocnik poinformowała Sąd o śmierci skarżącego, która miała miejsce w dniu 27 czerwca 2017 r. Do wniosku załączono odpis skrócony aktu zgonu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła pełnomocnik skarżącego, jednak uczyniła to już po śmierci skarżącego. Zgodnie z treścią art. 34 P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Równocześnie art. 43 P.p.s.a. zastrzega, że w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że w razie śmierci strony pełnomocnik legitymowany jest do podejmowania niezbędnych czynności procesowych zmierzających do zawieszenia postępowania np. do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie, w którym sąd umorzył postępowanie zamiast je zawiesić (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1975r., sygn. akt I CZP 114/75, Lex nr 1958). Oznacza to, że pełnomocnik nie może podejmować innych czynności niż te, które zmierzają do zawieszenia postępowania, gdyż w ich zakresie nie posiada on pełnomocnictwa, które wygasło. W ocenie Sądu, po śmierci skarżącego, jego pełnomocnik nie mogła skutecznie złożyć wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, gdyż udzielone przez skarżącego pełnomocnictwo wygasło, a nie jest to czynność zmierzająca do zawieszenia postępowania. Nawet jednak gdyby przyjąć, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi czynność zmierzającą do zawieszenia postępowania, to zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie jest możliwe zawieszenie postępowania, a to z uwagi na treść art. 124 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczyła odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Postawę prawną orzeczenia w powyższym przedmiocie stanowił art. 23 § ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r., poz. 599). Celem unormowania przewidzianego w tym przepisie jest możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych indywidualnych okoliczności uzasadniających czasowe zaprzestanie prowadzenia egzekucji stanowiących odstępstwo od zasady możliwe najszybszego wykonania zobowiązania. Tym samym należało uznać, iż przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków skarżącego, bowiem dotyczy indywidualnych okoliczności związanych z jego osobą. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż pełnomocnik skarżącego nie mogła złożyć w jego imieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku, gdyż nie była do tego umocowana. Stosownie zatem do treści art. 141 § 3 P.p.s.a., Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku i orzekł jak w sentencji.