III SA/Wa 261/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Konrad Aromiński po rozpoznaniu w dniu 29 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r. postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić z urzędu stronie skarżącej, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kwotę 13.528 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Spółka pod firmą K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Skarżąca"), reprezentowaną przez pełnomocnika procesowego — adw. A. C. (dalej: "Pełnomocnik") skargą z dnia 29 grudnia 2020 r. zaskarżyła w całości decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] sierpnia 2020 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r. W wykonaniu zarządzenia wstępnego Przewodniczącej Wydziału III tut. Sądu z dnia 1 lutego 2021 r., pismem z dnia 5 lutego 2021 r., wezwano Pełnomocnik do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi poprzez złożenie m.in. pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej. Przy czym w treści tego wezwania nie wskazano, że umocowanie to powinno swym zakresem czasowym obejmować datę sporządzenia przedmiotowej skargi. Pełnomocnik przy piśmie z dnia 11 lutego 2021 r. złożyła m.in. pełnomocnictwo z dnia 12 lutego 2021 r. do działania w imieniu strony skarżącej przed tut. Sądem w niniejszej sprawie. Pełnomocnictwo to w swej treści nie wyłącza umocowania do cofnięcia skargi. Jakkolwiek z powołanego wyżej pełnomocnictwa, z uwagi na wskazaną w nim datę sporządzenia (tj. dzień 12 lutego 2012 r.), nie wynika umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej w niniejszym postepowaniu na dzień sporządzenia przedmiotowej skargi (tj. dzień 29 grudnia 2020 r.), tut. Sąd nie wezwał pełnomocnika do uzupełnienia tego brak formalnego. Jak wynika z akt sprawy (k. 34), E. K. (pełniąca jednocześnie funkcję Prezesa Zarządu Spółki) w dniu 5 maja 2021 r. wpłaciła na rachunek bankowy tut. Sądu kwotę 13.528 zł, tytułem wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Pełnomocnik pismem z dnia 7 września 2021 r. wycofał w całości przedmiotową skargę i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do treści art. 36 p.p.s.a., pełnomocnictwo może być: bądź to ogólne — do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, bądź do prowadzenia poszczególnych spraw, a ewentualnie do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z kolei stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 39 pkt 3 i 4 p.p.s.a., pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie, a ponadto — odbioru kosztów postępowania. Pomimo, że — jak wynika z akt sprawy — przedmiotowa skarga jest na dzień odbycia niniejszego posiedzenia niejawnego tut. Sądu obarczona opisanym wyżej brakiem formalnym, to jednak cofnięcie przedmiotowej skargi powołanym wyżej pismem z dnia 7 września 2021 r. nastąpiło przez należycie umocowanego do tego pełnomocnika — a to ze względu na okoliczność, że powołane wyżej pełnomocnictwo do prowadzenia niniejszej sprawy nie wyłączyło w swej treści dokonania przez Pełnomocnika tej czynności. Ponadto w niniejszej sprawie tut. Sąd, rozpoznając cofnięcie skargi, nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe tut. Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.