III SA/Wa 2614/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 maja 2018 r., Skarżący R.B. został wezwany pismem z 22 maja 2018 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 1.000 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało wysłane do pełnomocnika Skarżącego 22 maja 2018 r. na adres wskazany w skardze kasacyjnej i doręczone pełnomocnikowi 25 maja 2018 r. (k. 142 akt sądowych). Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do 7 września 2018 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga kasacyjna. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę kasacyjną do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 26 maja 2018 r. i upłynął z dniem 1 czerwca 2018 r. (piątek). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.