III SA/Wa 2615/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2013 roku postanawia 1) zwolnić skarżącego od wpisu od skargi 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżący D.W., na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że jego sytuacja finansowa jest bardzo zła, a prowadzona przez niego działalność gospodarcza została doprowadzona do upadku. Obecnie jest zatrudniony na umowę o pracę i otrzymuje wynagrodzenie. 1.850 zł brutto. Z powodu braku środków, zaciągnięte kredyty oraz alimenty nie są opłacane. Skarżący nie ma również środków na opłacenie kontrahentów. Obecnie Skarżący korzysta z pomocy psychiatry. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku oraz dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i posiada działkę o powierzchni 0,0945 hektara o wartości 104.616,50 zł. Do swoich miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył: kredyt hipoteczny – rata około 1.000 zł, kredyt obrotowy 250.000 zł niespłacany, kredyt na prowadzenie działalności gospodarczej 500.000 zł niespłacany, kredyt gotówkowy – 1.500 zł, opłata za prąd, gaz i Internet, opłata za wodę – niepłacona, koszty leczenia u psychiatry. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał zeznanie podatkowe PIT-36, z którego wynika, że w 2015 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 18.758,89 zł. oraz PIT 36L z którego wynika, że w 2015 r. Skarżący z prowadzonej działalności gospodarczej uzyskał przychód w kwocie 986.938,73 zł oraz poniósł stratę w kwocie 54.037,92 zł., natomiast z zeznania PIT-37 wynika, że dochód Skarżącego z tytułu zatrudnienia wyniósł 19.613,56 zł. zł. Skarżący przesłał również wyciągi z rachunków bankowych, bankowe potwierdzenia zadłużenia na kwotę 500.000 zł oraz 250.000 zł., wypowiedzenie umowy kredytu na kwotę 436.730,02 zł, bankowe wezwanie do zapłaty kwoty 442.364,18 zł, zawiadomienie o opóźnieniu w spłacie kwoty 30.753,70 zł, informację o niespłacaniu kwoty kredytu 159.890,80 zł, 33.245,82 zł oraz 400.577,71 zł, a także wezwanie do zapłaty kwoty 91.443,54 na rzecz B. Sp. z o.o. Ponadto Skarżący przedstawiła decyzję Wójta Gminy T. przyznające zasiłki rodzinne oraz dodatki do zasiłków rodzinnych na [...] dzieci Skarżącego, a także decyzję o przyznaniu świadczenia wychowawczego z programu 500+ na wszystkie dzieci. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1 cytowanego przepisu), a w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (§ 2 cytowanego przepisu). Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 2.000 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Skarżący, co prawda posiada stałe źródło dochodów z tytułu zatrudnienia (1.355,69 zł netto), jednakże wydatki (ponad 6.000 zł.) na utrzymanie w tym spłata kredytów przewyższają dochody Skarżącego. Skarżący zalega z opłatami za wodę oraz ze spłatą licznych kredytów i pożyczek. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na opłacenie skargi. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącej od należnego od tej skargi wpisu. Jednocześnie wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżący był zobowiązany. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącego do tego czasu może ulec poprawie. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.