III SA/Wa 2619/11

Dnia 27 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Decyzją z [...] lipca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz orzekł o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego – S. W. wraz z drugim członkiem zarządu A. W. za zaległość podatkową T. sp. z o.o z siedzibą w W. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. do wysokości 22.114 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 17.155 zł i umorzył postępowanie w sprawie odpowiedzialności Skarżącego za zaległość podatkową tej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. w pozostałej części, tj. w kwocie 56.454 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 43.793 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił, że część zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. T. Sp. z o.o. wygasła poprzez zapłatę. Kwota została bowiem uiszczona przez solidarnie odpowiedzialnych członków zarządu przed upływem terminu przedawnienia. W pozostałej części, czyli w kwocie 56.454 zł nastąpiło wygaśnięcie zobowiązania pierwotnego dłużnika poprzez przedawnienie. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej w W. wyjaśnił, że nie podziela poglądu Skarżącego o konieczności umorzenia w całości postępowania jako bezprzedmiotowego wskutek upływu terminu przedawnienia. Wskazał, że każdy ze sposobów wygaśnięcia zobowiązania podatkowego określony w art. 59 Ordynacji podatkowej ma charakter samoistny i wzajemnie się wykluczający. Zobowiązanie podatkowe może wygasnąć w części poprzez zapłatę, a w części wskutek przedawnienia. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżący wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie w sprawie należało zawiesić. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), - dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z akt sprawy wynikało, że wobec Skarżącego, jako byłego członka zarządu T. Sp. z o.o z siedzibą w W. prowadzone jest postępowanie w sprawie orzeczenia o jego solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin przedawnienia zobowiązań Spółki T. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. rozpoczął zatem bieg z końcem 2002 r. i upłynął z końcem roku 2007. Tymczasem zaskarżona w kontrolowanej sprawie decyzja organu drugiej instancji, orzekająca o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania T. Sp. z o.o. wydana została [...] lipca 2011 r. Podkreślić zatem należy, że zobowiązanie T. Sp. z o.o. będące podstawą wydania kontrolowanej decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej, przedawniło się przed wydaniem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2011 r. Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia. Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. Natomiast art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej obecne brzmienie uzyskał właśnie od 1 września 2005 r. na mocy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 143, poz. 1199, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W brzmieniu poprzednio obowiązującym przepis ten nie zawierał wyszczególnienia przedawnienia zobowiązania podatkowego jako przesłanki umorzenia postępowania. Zważywszy, iż jest to przepis o charakterze proceduralnym, wszczynając i prowadząc postępowanie podatkowe w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania Spółki T. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r., organy podatkowe obowiązane były uwzględnić jego aktualne brzmienie. Odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe podatnika, z tytułu którego odpowiedzialność podatkową ponosi osoba trzecia. Wynika to z subsydiarnego charakteru odpowiedzialności osoby trzeciej w stosunku do odpowiedzialności podatnika. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdza, że zagadnienie prawne, o jakiego rozstrzygnięcie w drodze uchwały zwrócił się Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego, ma istotne znaczenie także w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11.