III SA/Wa 2621/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr. [...] w przedmiocie - odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 listopada 2004 r. G.G., zwana dalej ,,Skarżącą", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w B.) z dnia [...] sierpnia 2004 r., Nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Decyzja z dnia [...] sierpnia 2004 r., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 13 września 2004 r. (wpływ do organu w dniu 14 września 2004 r.), została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2004 r., bez numeru. Decyzja z dnia [...] października 2004 r., zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku zatem sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze decyzji, co do której ustawodawca przewidział środek zaskarżenia (w postaci odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), rozpatrywany przez ten sam lub przez inny organ, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiej decyzji w postępowaniu administracyjnym. Zaskarżenie oznacza między innymi złożenie środka zaskarżenia (odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) z zachowaniem terminu i wydanie na skutek jego rozpatrzenia (w postępowaniu odwoławczym albo w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) decyzji utrzymującej w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, albo uchylającej tę decyzję w całości lub w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy, bądź w inny sposób kończącą postępowanie w sprawie. Skargę można złożyć na decyzję ostateczną wydaną w tym przedmiocie, co do którego toczyło się postępowanie, czyli na decyzję organu drugiej instancji. Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania sądowego należy zauważyć, że Skarżąca domaga się przeprowadzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kontroli decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2004 r., Nr [...], wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a zatem decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy wskazano na zaskarżalność takiej decyzji w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydano po jego rozpatrzeniu decyzję drugoinstancyjną, nie jest dopuszczalne. Podkreślić trzeba, iż w postępowaniu administracyjnym złożony był przez Skarżącą wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy załatwionej wskazaną wyżej decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i na skutek jego rozpatrzenia wydana została decyzja z dnia [...] października 2004 r. w ramach postępowania odwoławczego przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W takim przypadku zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegała ta decyzja, jako decyzja ostateczna co do której wyczerpane zostały środki zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Decyzja z dnia [...] października 2004 r. zawierała stosowne pouczenie w tym zakresie. W myśl art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie między innymi zaskarżonej decyzji. Skarga z dnia 27 listopada 2004 r. jednoznacznie wskazuje, iż Skarżąca skarży decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 r., czyli decyzję pierwszoinstancyjną. Wskazana decyzja mogłaby zostać poddana kontroli przez Sąd ale tylko wówczas, gdyby przedmiotem skargi była decyzja wydana w drugiej instancji, w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] października 2004 r. Decyzja drugoinstancyjna nie została jednak zaskarżona w terminie 30-dni od dnia jej doręczenia, a tym samym sprawa, którą ona załatwiała nie może być w ogóle poddana ocenie w niniejszym postępowaniu sądowym. Reasumując, decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2004 r., Nr [...], jako wydana w pierwszej instancji, nie podlega samoistnemu zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Niedopuszczalność skargi powoduje z kolei, że Sąd ten nie może w ogóle wypowiadać się co do meritum sprawy załatwionej tą decyzją, a więc we wskazanym wyżej przedmiocie. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd postanowieniem odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1 - 5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne; odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powołany przepis nawiązuje do konstrukcji przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności (bezczynności) organu administracji publicznej do sądu administracyjnego. Przesłankami tymi są określone w ustawie procesowej warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące zarówno przedmiotu skargi, jej formy, jak i treści, przy których tylko zachowaniu może nastąpić kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a , orzekł jak w sentencji.