III SA/Wa 2635/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-11-23

Skład orzekający: Elżbieta Olechniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sytuacja zdrowotna i finansowa skarżącej, w tym niskie dochody po egzekucji i znaczne wydatki na leczenie, wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca H.K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Skarżąca argumentowała, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznych szkód na jej zdrowiu i życiu, wskazując na niską kwotę pozostającą jej po egzekucji (915 zł miesięcznie) oraz na swój podeszły wiek i poważne schorzenia.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – H.K. pismem z dnia 17 października zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wyjaśniła, że podjęcie działań mających na celu wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznych szkód, na jej zdrowiu i życiu, które spowodują skutki nie do odwrócenia. Skarżąca wskazała, że w wyniku prowadzonej egzekucji pozostaje jej miesięcznie kwota w wysokości jedynie 915 zł. Ponadto wskazała, że jest osobą starszą ([...] lata), poważnie schorowaną, a kwota w wysokości 278 zł, tj. w wysokości egzekwowanej przez organ, pomagałaby jej w pokryciu koniecznych wydatków na życie i leczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację zdrowotną oraz finansową w jakiej obecnie znajduje się Skarżąca. Należy zauważyć, iż Skarżąca wskazała, że w wyniku prowadzonej egzekucji pozostaje jej miesięcznie kwota w wysokości jedynie 915 zł. Ponadto wskazała, że jest osobą starszą ([...] lata), poważnie schorowaną, a kwota w wysokości 278 zł, tj. w wysokości egzekwowanej przez organ, pomagałaby jej w pokryciu koniecznych wydatków na życie i leczenie. Powyższe okoliczności potwierdzają informacje i dokumenty dołączone przez Skarżącą do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku. Otrzymuje rentę rodzinną w kwocie 1.194,63 zł oraz ponosi wydatki na żywność 500 – 600 zł miesięcznie, leki około 350 zł miesięcznie oraz rehabilitację 200 - 250 zł miesięcznie. Do wniosku Skarżąca załączyła roczne obliczenie podatku przez organ rentowy, z którego wynika że Skarżąca w 2015 r. uzyskała przychód w kwocie 10.933,80 zł.. W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło