III SA/Wa 2636/16

Dnia 23 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodu za 2008 r. postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r. odrzucił skargę S. W. (dalej zwana "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodu za 2008 r. Skarżąca pismem nadanym 20 grudnia 2016 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi motywując powyższe faktem przebywania w okresie od 10 do 30 września 2016 r. poza granicami kraju na urlopie wypoczynkowym. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zaplanowany jednotygodniowy urlop wypoczynkowy przedłużył się na skutek doznania silnej kontuzji uniemożliwiającej jej powrót do domu w planowanym terminie. Zwróciła uwagę, że jest osobą samotną i nie miała możliwości ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, tym bardziej, iż nie widziała takiej potrzeby w związku z planowanym krótkotrwałym wyjazdem. Skarżąca podniosła, iż po powrocie do kraju bezzwłocznie podjęła próbę odebrania awizowanej do niej przesyłki, nie mając wiedzy o jej nadawcy. Według niej wiedzę o istnieniu zarządzenia wzywającego ją do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu oraz konsekwencjach ich niewykonania uzyskała dopiero po odebraniu postanowienia z 2 grudnia 2016 r. odrzucającego jej skargę, co miało miejsce 13 grudnia 2016 r. Uznając, że przyczyna uchybienia terminu ustała w chwili uzyskania informacji o istnieniu zarządzenia wzywającego ją do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu, podniosła, że zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku załączyła egzemplarz własnoręcznie podpisanej skargi oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co nastepuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, niedające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalne. Najważniejszą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej należy wskazać, że Skarżąca nie dokonała czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 3 października 2016 r. Jako przyczynę uchybienia terminowi Skarżąca wskazała na sytuację związaną z przedłużonym, wskutek doznania silnej kontuzji, urlopem wypoczynkowym poza granicami kraju. Nie ulega wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnia braku formalnego skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego jej egzemplarza oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi został wniesiony przez Skarżącą w przewidzianym przez ustawę terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, tzn. w terminie 7 dni od momentu powzięcia wiadomości o odrzuceniu jej skargi z treści uzasadnienia postanowienia z dnia 2 grudnia 2016 r. Ponadto uznać należy, że Skarżąca, dopełniła czynności, dla której określony był przedmiotowy termin, czyli wraz z wnioskiem przedłożyła egzemplarz własnoręcznie podpisanej skargi oraz uiściła wymagany w sprawie wpis od skargi w wysokości 200 zł. Zaistniała sytuacja daje zatem podstawy do stwierdzenia, że Skarżąca uprawdopodobniła, iż niemożność terminowego usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu, zaistniała na skutek okoliczności trudnych do przezwyciężenia. Fakt przebywania poza granicami kraju w okresie pokrywającym się z biegiem siedmiodniowego terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu uznać należy za okoliczność dającą podstawę do stwierdzenia braku jej winy w uchybieniu terminu. W konsekwencji, mając na uwadze wskazane okoliczności należy uznać, że uchybienie procesowe, którego Skarżąca się dopuściła nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych i przez nią niezawinionych. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.