III SA/Wa 2651/18

PostanowienieWSA w Warszawie2019-01-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym, powinna zostać odrzucona z powodu braków formalnych, jeśli w dacie jej wniesienia przepisy PPSA nie dopuszczały takiej formy wnoszenia pism procesowych?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym, w dacie jej wniesienia, nie spełniała wymogów formalnych określonych w PPSA, ponieważ przepisy dopuszczające taką formę wnoszenia pism procesowych weszły w życie później. Pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, skarżąca nie podpisała skargi własnoręcznie ani nie przedstawiła oryginału dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca O. sp. z o.o. wniosła skargę w formie elektronicznej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w CIT za 2013 r. Skarga została opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, w tym do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza oraz złożenia oryginału dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska, , , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z 17 października 2018 r" Skarżąca O. Sp. z o.o. wniosła do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. Skarga została złożona w formie dokumentu elektronicznego i została opatrzona podpisem kwalifikowanym. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2018 r. Skarżąca została wezwana pismem z 19 listopada 2018 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie oryginału uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Wezwanie zostało wysłane do Skarżącego na adres wskazany w skardze i doręczone 22 listopada 2018 r. (k. 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Jeżeli natomiast skarga, nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, to braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każda skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że podpis powinien być własnoręczny, a jeżeli strona nie może podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. W tym miejscu należy podkreślić, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym - z uwagi na treść art. 46 P.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262) w związku z art. 131 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U., poz. 1579), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwałę NSA z 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). Termin wejścia w życie przepisów dopuszczających wnoszenie pism procesowych w postępowaniu - sądowoadministracyjnym drogą elektroniczną opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym ustalony został na 31 maja 2019 r. - art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., z 2014 r., poz. 183). Dopiero bowiem od tej daty zacznie obowiązywać art. 46 § 2a P.p.s.a., zgodnie z którym gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w dacie wniesienia skargi art. 46 § 2a P.p.s.a. nie obowiązywał, a więc zasadnie zobowiązano Skarżącą do podpisania skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania się z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, Skarżąca nie usunęła braku formalnego i nie podpisała skargi. Nie podała także wartości przedmiotu sporu oraz nie złożyła oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie bowiem Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wezwanie otrzymała 22 listopada 2018 r. Skarżąca jednak nie odpowiedziała na wezwanie. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło