III SA/Wa 2676/16

Dnia 7 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 maja 2016 r. nr IPPB5/4510-101/16-2/MK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W dniu 9 maja 2016 r. Minister Finansów wydał interpretację indywidualną, w której za nieprawidłowe uznał stanowisko skarżącej – T. S.A. z siedzibą w W., przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji. Interpretacja została doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2016 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. W dniu 30 maja 2016 r. skarżąca, za pośrednictwem firmy kurierskiej, nadała przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 31 maja 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W dniu 8 sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc m.in. wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.). Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. W sprawie niniejszej Minister Finansów wydał interpretację indywidualną 9 maja 2016 r. Interpretacja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie odwoławczym w postępowaniu administracyjnym. Organ prawidłowo pouczył skarżącą, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, powinna ona w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji, wezwać na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa. Interpretacja - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - została doręczona skarżącej 16 maja 2016 r. W świetle powołanego wyżej przepisu art. 52 § 3 P.p.s.a. Skarżąca w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej, tj. do 30 maja 2016 r. (poniedziałek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika natomiast, że wprawdzie skarżąca w dniu 30 maja 2016 r. nadała przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jednakże uczyniła to za pośrednictwem firmy kurierskiej [...]. Wezwanie wpłynęło do organu w dniu 31 maja 2016 r. Zauważyć w związku z powyższym należy, że zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym. Natomiast, stosownie do art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. Nadto zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r., wydaną na podstawie art. 71 i n. Prawa pocztowego, Poczta Polska S.A. została wybrana operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025, z dniem rozpoczęcia wykonywania tego obowiązku od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. (decyzja dostępna na stronie https://www.uke.qov.pl). Firma kurierska [...], przy pomocy której skarżąca nadała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie jest - ani nie była - operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Jak wynika bowiem z przywołanej wyżej decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, operatorem wyznaczonym nadal pozostaje Poczta Polska S.A. Oznacza to, że aby zachować termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżąca powinna była złożyć wezwanie przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, albo nadać wezwanie za pośrednictwem operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A. na adres tego organu. Należy, przy tym podkreślić, że kwestia ta, w wyniku wniosku Prokuratora Generalnego, została przesądzona uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, w której to wskazano, że "oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Powyższa uchwała pozostaje aktualna również w postępowaniu administracyjnym (przepisy art. 83 § 3 P.p.s.a i art. 12 § 6 Ordynacji podatkowej przewidują jednakowe standardy wnoszenia pism za pośrednictwem operatora wyznaczonego). Z tych względów oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku [...], chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej. W przypadku nadania pisma (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) za pośrednictwem innego operatora niż operator wyznaczony za datę wniesienia pisma przyjmuje się bowiem dzień, w którym pismo to wpłynęło do organu. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu 31 maja 2016 r., tj. z uchybieniem 14-dniowego terminu. W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 P.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa tego przepisu wskazuje wyraźnie, iż 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Przy czym skuteczne wezwanie oznacza wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowoadministracyjnej. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone po upływie ustawowego 14-dniowego terminu, a więc wezwanie bezskuteczne, wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącej (art. 52 § 3 zd. 2 P.p.s.a.). Okoliczności takich nie wskazała sama skarżąca oraz nie dopatrzył się ich Sąd badając akta sprawy. Uchybienie warunkom wniesienia skargi określonym w art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowiło przeszkodę do skutecznego wniesienia skargi do sądu. Wobec powyższego Sąd badając warunki formalne dopuszczalności skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.