III SA/Wa 268/14

Dnia 25 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w Polsce z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku z 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 268/14 w ten sposób, że w miejsce oznaczenia przedmiotu sprawy "odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r." wpisać "podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 268/14, rozpoznając skargę R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w Polsce z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2013 r., nieprawidłowo wskazał przedmiot zaskarżenia jako odmowę stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W sentencji przedmiotowego wyroku błędnie bowiem wskazano, iż przedmiotem zaskarżonej decyzji jest odmowa stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r., podczas gdy z treści zaskarżonej decyzji, wniesionej skargi jak również uzasadnienia wskazanego wyroku wynika bezspornie, iż dotyczy ona określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. Przedmiotem zaskarżenia zatem od samego początku był podatek dochodowy od osób prawnych za 2010 r. W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.