III SA/Wa 2689/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010r. do czerwca 2011 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego T. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 8.856 zł (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) w tym: tytułem opłaty - kwotę 7200 zł (słownie: siedem tysięcy dwieście złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 1.656 zł (słownie: tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć złotych) Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. III SA/Wa 2689/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał Skarżącemu A. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. na pełnomocnika Skarżącego został wyznaczony radca prawny T. S. Pismem z 9 stycznia 2017 r. radca prawny T. S. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490, dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010r. do czerwca 2011r. Wpis sądowy ma charakter wpisu stosunkowego i jego wysokość została określona na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do § 15 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, radca prawny T. S. zapoznał się z aktami sprawy 3 marca 2016r., sporządził i wniósł do Sądu pismo z 9 stycznia 2017r., uczestniczył w rozprawie w dniu 25 maja 2016 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.