III SA/Wa 269/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia B. Dauter (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z paragrafem 2 wyżej cytowanego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżący złożył do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...]. Zgodnie z przepisem art. 213 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), na takie postanowienie służy zażalenie, kierowane do Dyrektora Izby Skarbowej, który wydał postanowienie. O terminie i trybie wnoszenia tego zażalenia skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonym postanowieniu. Mając powyższe na względzie, należało uznać że skarżący nie wyczerpał prawidłowo toku instancji, a tym samym nie był uprawniony do wniesienia skargi do Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. W tej sytuacji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.