III SA/Wa 269/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty oraz odmowy zwrotu opłaty skarbowej postanawia 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 200 zł, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.617 zł, S. B. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł. We wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trojgiem dzieci. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Skarżący ma poważne problemy zdrowotne, pracuje jako kierowca/sprzedawca na 1/4 etatu uzyskując miesięczny dochód brutto w wysokości ok. 500 zł. Żona Wnioskodawcy jest nauczycielką i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. 3.000 zł brutto. W odpowiedzi na wezwanie Referendarza sądowego do nadesłania dodatkowych dokumentów, Wnioskodawca nadesłał zaświadczenie o zarobkach swoich i żony, zeznania podatkowe za 2010 r. oraz zestawienie miesięcznych wydatków rodziny. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, iż przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącą Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu sądowego tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych Sygn. akt III SA/Wa 269/11 (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej Skarżącego oraz jego zdolności płatniczych w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych. Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 1.617 zł. Jednocześnie jednak należy mieć na uwadze, iż równolegle żona Skarżącego – E. B. została wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 362 zł (sygn. akt III SA/Wa 268/11). Łącznie Wnioskodawca i jego żona powinni uiścić 1.979 zł tytułem wpisów sądowych. W związku z powyższym oceniając zdolności płatnicze Skarżącego należy brać pod generalną kwotę, którą razem z żoną obowiązani są uiścić. Z oświadczeń złożonych przez Skarżącego wynika, iż prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trojgiem dzieci. Łączny miesięczny dochód pięcioosobowej rodziny wynosi ok. 2.800 zł (netto). W związku powyższym, wskazać należy, iż sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi - ponad kwotę 200 zł. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonując natomiast oceny danych zawartych we wniosku oraz na podstawie akt sprawy uznać należy, iż Skarżący nie wykazał, aby jej sytuacja majątkowa dawała podstawy do zwolnienia go z ponoszenia kosztów sądowych w większym zakresie. Zauważyć bowiem należy, iż rodzina Skarżącego dysponuje miesięcznie stałym dochodem w wysokości 2.800 zł, z kolei jak wskazał sam Wnioskodawca miesięczne wydatki rodziny kształtują się na poziomie 2.400 zł. W konsekwencji uzyskiwany dochód pozwala na poczynienie drobnych oszczędności i uiszczenie części wpisu sądowego - w rozpoznawanej sprawie 200 zł. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.