III SA/Wa 269/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-15

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym dochodem jest niska renta rolnicza, a posiadana nieruchomość rolna nie przynosi dochodu, może zostać zwolniona od kosztów sądowych i ustanowić adwokata w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Skarżący, którego jedynym dochodem jest niska renta rolnicza, a posiadana nieruchomość rolna nie przynosi żadnych dochodów, wykazał brak wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W związku z tym zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący S.M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, wskazując na niską rentę rolniczą jako jedyne źródło dochodu oraz nieprzynoszącą dochodu nieruchomość rolną. Przedstawił swoje trudne położenie materialne, zadłużenie i toczące się postępowania komornicze. Po wypełnieniu formularza PPF i przedstawieniu zestawienia wydatków, referendarz sądowy ocenił jego wniosek.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz adwokata Skarżący – S.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, motywując to tragiczną sytuacją materialną. Wskazał, że jedynym jego dochodem jest renta rolnicza w wysokości 211 zł miesięcznie. Podał, że jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 8,7 ha, która od wielu lat leży odłogiem i nie przynosi jakiegokolwiek dochodu. Nadto jest współwłaścicielem zagrody gospodarskiej po rodzicach, gdzie wszystkie budynki (dom, obora) są w stanie ruiny. Skarżący podkreślił, że nie ma oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Dodał, że jest ogromnie zadłużony względem państwa i osób prywatnych, a wobec niego toczą się postępowania komornicze. Skarżący nie posiada konta bankowego. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF. Oświadczył, że od 20 lat zeznania podatkowe składa za niego KRUS. Przedstawił zestawienie wydatków, wśród których wymienił gaz (100 zł), prąd (50 zł), transport (150 zł), rzeczy biurowe (100 zł), "żarcie dla myszy i szczurów" (20 zł), leki (85 zł), "żarcie" (200 zł), inne (100 zł). Jako źródła pokrycia tych wydatków wskazał rentę, pożyczki od znajomych i "lichwiarzy", wyprzedaż narzędzi rolniczych i przedmiotów własnych, "śmietniki produktów spożywczych". Skarżący zaznaczył, że nie stać go na kserokopie licznych wyroków sądowych i wezwań komorniczych. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Co prawda Skarżący posiada nieruchomość rolną o powierzchni 8,7 ha, jednakże od wielu lat nie przynosi ona jakiegokolwiek dochodu, czego powodem jest choroba i brak chętnych dzierżawców. W tej sytuacji jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest renta rolnicza w wysokości 211 zł miesięcznie. Z powyższego wynika zatem, że środki, którymi dysponuje są ograniczone i nie pozwalają na zaspokojenie nawet niezbędnych potrzeb życiowych takich jak wyżywienie, koszty utrzymania domu, czy zakup leków. Jak sam wskazał źródłem pokrycia wspomnianych kosztów bytowych są oprócz renty, także pożyczki oraz wyprzedaż narzędzi rolniczych. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych (tych już wymagalnych w postaci wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz potencjalnych innych – wykraczających poza ten wpis – takich jak koszt opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł czy koszt wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł) oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło