III SA/Wa 2692/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2016r., nr IPPB4/4511-496/16-2/GF w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz K. B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca – K. B., pismem z dnia 9 sierpnia 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Następnie Minister Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", w dniu 12 czerwca 2017 r. wydał interpretację indywidualną numerze IPPB4/4511-3-67/16-3/GF, którą zmienił zaskarżoną interpretację z dnia 3 czerwca 2016 r. i uwzględnił w całości ww. skargę Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też w niniejszej sprawie Minister Finansów uczynił, wydając w dniu 12 czerwca 2017 r. interpretację zmieniającą interpretację z 3 czerwca 2016 r. Na skutek powyższego stwierdzić należy, że organ skutecznie wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 3 czerwca 2016 r. Wydanie przez organ kolejnej interpretacji w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. podlegało umorzeniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.