III SA/Wa 2699/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą we Francji na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 kwietnia 2017 r. nr 1462-IPPB5.4510.3.2017.2.AJ w przedmiocie podatku dochodowy od osób prawnych 1. odrzucić skargę; 2. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwrócić C. S.A. z siedzibą we Francji kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zaskarżona interpretacja indywidualna z dnia 11 kwietnia 2017 r. zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wnoszenia środków zaskarżenia i została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 kwietnia 2017 r. (k. 89 akt adm.). Wniesienie skargi w rozpatrywanej sprawie zostało poprzedzone wezwaniem w dniu 28 kwietnia 2017 r. do usunięcia naruszenia prawa. Pismo z dnia 23 maja 2017 r., stanowiące odpowiedź organu na wezwanie, zawierało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia odpowiedzi. Doręczenie powyższego pisma stronie skarżącej nastąpiło w dniu 29 maja 2017 r. (k. 102 akt adm.). Wbrew pouczeniu skarżąca Spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, nadała skargę w dniu 29 czerwca 2017 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (koperta - k. 20 akt sąd.). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 3 lipca 2017 r. (prezentata Biura Podawczego na skardze - k. 2 akt sąd.) i w dniu 7 lipca 2017 przekazano ją organowi jako mylnie skierowaną bezpośrednio do Sądu. Do organu skarga wpłynęła w dniu 10 lipca 2017 r. Tym samym nie został zachowany ustawowy termin do wniesienia skargi. Odpowiadając na skargę organ wniósł m.in. o odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Według art. 53 § 1 P.p.s.a., termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu, pomimo iż zaskarżona interpretacja, jaki i odpowiedź organu na wezwanie zawierały prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał rozstrzygnięcie. Doręczenie stronie skarżącej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło w dniu 29 maja 2017 r. Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się z dniem 30 maja 2017 r. i upłynął w dniu 28 czerwca 2017 r. (środa). O zachowaniu terminu do wniesienia skargi nie może decydować nadanie skargi w dniu 29 czerwca 2017 r. bezpośrednio do Sądu, gdyż, jak wskazano powyżej, jest to niezgodne z przewidzianym w art. 54 § 1 P.p.s.a. pośrednim trybem wnoszenia skarg. W takiej sytuacji za datę skutecznego wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 7 lipca 2017 r., kiedy to Sąd skargę nadał do organu. Oznacza to, że skarga wniesiona została po upływie ustawowego terminu. Na marginesie wyjaśnić należy, że w obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. stanie prawnym do art. 53 P.p.s.a. dodano § 4. W myśl tego przepisu termin, o którym mowa w § 1 i 2 art. 53 P.p.s.a., uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Przepis ten jednak, z uwagi na przyjętą w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) zasadę prawa międzyczasowego, nie ma zastosowania do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Do tych spraw stosuje się bowiem przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu dotychczasowym. Wobec powyższego skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Zwrot kwoty uiszczonej tytułem wpisu zasądzono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.