III SA/Wa 27/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-01-15

Skład orzekający: Joanna Tarno

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Prezydenta Miasta wydane na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, dotyczące odmowy umorzenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowej, jest postanowieniem, na które służy skarga do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie Prezydenta Miasta wydane na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, dotyczące odmowy umorzenia lub rozłożenia na raty zaległości podatkowej, nie jest postanowieniem, na które służy skarga do sądu administracyjnego. Na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie, nie kończy ono postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Dopiero decyzja wydana po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji otwiera drogę do kontroli sądowej.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Prezydenta Miasta odmawiające umorzenia lub rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku od darowizny. Prezydent Miasta wskazał, że na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Prezydenta Miasta W. z dnia[...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie – odmowy umorzenia i rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku od darowizny postanawia -odrzucić skargę- J. A. złożył skargę na postanowienie Prezydenta Miasta W. z [...] sierpnia 2007 r., będące stanowiskiem zajętym przez inny organ w sprawie wniosku Skarżącego skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o zastosowanie ulgi podatkowej w postaci umorzenia albo rozłożenia na raty zaległości w podatku od darowizny. W piśmie z [...] grudnia 2007 r. Prezydent Miasta podniósł, że poinformowano Skarżącego w uzasadnieniu postanowienia, iż na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej orzekając w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.). W świetle tego przepisu w przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Wniosek lub zgoda są wydawane w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Ponieważ służy ono do wyrażania stanowiska w sprawie, to nie można również uznać, że zaskarżone postanowienie należy do kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., tj. kończących postępowanie, lub też rozstrzygających sprawę co do istoty. Od decyzji wydanej przez organ podatkowy właściwy w sprawie umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn, Skarżącemu będzie przysługiwało prawo wniesienia odwołania. Dopiero wyczerpanie administracyjnego toku instancji otworzy jej drogę do uruchomienia kontroli sądu administracyjnego. Z powyższych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło