III SA/Wa 270/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok postanawia: – odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. K. Z. (zwana dalej: "stroną" lub "skarżącą") pismem z 4 stycznia 2008 roku (data stempla pocztowego) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do zaskarżenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2007 r. nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Do wniosku strona skarżąca załączyła skargę na wymienioną decyzję. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, że 16 kwietnia 2007 roku otrzymała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2007 roku wyznaczające na dzień 13 kwietnia 2007 roku nowy termin załatwienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2003 roku. W tym czasie skarżąca musiała nagle wyjechać na kilka dni w ważnej sprawie. Pozostawała ona w przekonaniu, że jeżeli termin załatwienia odwołania to dzień 13 kwietnia 2007 roku - to orzeczenie w sprawie, której zakończenia oczekiwała zostanie jej doręczone około 28 kwietnia 2007 roku. Skarżąca otrzymała awizo, ale uznała, że w żadnym wypadku nie może ono dotyczyć oczekiwanej w późniejszym terminie przesyłki z Izby Skarbowej. W dniu 23 kwietnia 2007 roku skarżąca próbowała odebrać przesyłkę, ale wtedy okazało się, że Urząd Pocztowy zwrócił list do nadawcy w dniu 21 kwietnia 2007 roku (sobota). Skarżąca wtedy dowiedziała się, że nadawcą nieodebranej przesyłki była Izba Skarbowa w W.. W ocenie skarżącej nie odmawiała ona odbioru korespondencji. W dniu 24 kwietnia 2007 roku złożyła do Izby Skarbowej podanie o ponowne przesłanie nieodebranej przesyłki. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] czerwca 2007 roku odmówił wydania oryginału decyzji z [...] kwietnia 2007 roku. W postanowieniu tym organ podatkowy powołał treść przepisu art. 178 Ordynacji podatkowej i wskazał stronie skarżącej możliwość uzyskania duplikatu lub kserokopii decyzji z [...] kwietnia 2007 roku. Po zapoznaniu się z treścią postanowienia skarżąca uznała, że została wprowadzona w błąd przez organy podatkowe, które pomimo wyznaczenia w postanowieniu z [...] marca 2007 roku terminu zakończenia sprawy na dzień [...] kwietna 2007 roku, zakończyły to postępowanie już [...] kwietnia 2007 roku. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z [...] czerwca 2007 roku wnosząc o jego uchylenie i wydanie oryginału decyzji z [...] kwietnia 2007 roku. W dniu 4 lipca 2007 roku otrzymała w siedzibie Izby Skarbowej w W. kserokopię tej decyzji. Postanowieniem z [...] września 2007 roku Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy orzeczenie wydane w pierwszej instancji. W dniu 23 października 2007 roku strona zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 11 grudnia 2007 roku Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił złożoną skargę, uchylił własne postanowienia z [...] czerwca 2007 roku oraz z [...] września 2007 roku i umorzył postępowanie w sprawie odmowy wydania oryginału decyzji z [...] kwietnia 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływana jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. – strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy. Zgodnie natomiast z § 4 powołanego przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd oceniając wniosek złożony w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, że został on wniesiony po upływie wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu i dlatego, jako wniosek spóźniony powinien zostać odrzucony. Wniosek dotyczył przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2007 roku. Na podstawie art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.) organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, a stosownie do art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Przepisy przewidują również możliwość tzw. doręczenia zastępczego. Na podstawie art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej w razie niemożności właściwego doręczenia pisma, w przypadku doręczania pisma przez pocztę poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Stosownie do art. 150 § 1a powołanej ustawy adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, a powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma na poczcie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Z akt podatkowych wynika, że decyzję przesłano skarżącej na wskazany przez nią adres. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru osoba doręczająca przesyłkę listową nr 179620601 zaznaczyła, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi lub pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy domu, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym nr [...], a zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Do dnia 20 kwietnia tego roku pismo pozostało do odbioru w placówce pocztowej. Wobec powyższego, należy uznać, że decyzję doręczono skutecznie stronie skarżącej z upływem 20 kwietnia 2007roku, a termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 21 kwietnia 2007 roku. W tym czasie skarżąca nie znała treści decyzji. Należy uznać, że skarżąca zapoznała się z decyzją w dniu 4 lipca 2007 roku. Skarżąca potwierdziła tę okoliczność w oświadczeniu, które znajduje się w aktach podatkowych (karta nr 61). W konsekwencji przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzje z [...] kwietnia 2007 roku upłynął 11 lipca 2007 roku (środa). Strona skarżąca złożyła wniosek dopiero 4 stycznia 2008 roku (data stempla pocztowego), to jest znacznie po upływie terminu wskazanego w przepisie art. 87 § 1 p.p.s.a. Podkreślić należy, że dla określenia daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku, nie miały znaczenia podejmowane przez stronę skarżącą działania zmierzające do nakłonienia organów podatkowych do ponownego przesłania jej decyzji z [...] kwietnia 2007 roku. Niezależnie od ich skuteczności i prawidłowości skarżąca otrzymała kserokopię decyzji w dniu 4 lipca 2007 roku i tego samego dnia zapoznała się z aktami sprawy. Ponadto w postanowieniu z [...] czerwca 2007 roku organ podatkowy poinformował skarżącą, że decyzja została doręczona w trybie zastępczym w dniu 20 kwietnia 2007 roku oraz o treści art. 178 Ordynacji podatkowej, który umożliwia stronie skarżącej przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów. Zauważyć należy, że strona skutecznie wykorzystała tę możliwość zapoznając się z aktami sprawy i uzyskując kserokopię decyzji. Wobec faktu, że skarżąca otrzymała kserokopię decyzji 4 lipca 2007 roku nie ma też znaczenia użycie w postanowieniu w sprawie przedłużenia terminu przyimka "na". W postanowieniu tym organy wskazały bowiem termin załatwienia sprawy, a nie termin doręczenia decyzji. Termin załatwienia sprawy oznacza okres, w którym organ administracji ma obowiązek załatwić sprawę. Istotne jest, że co do zasady terminu tego nie może przekroczyć. Na marginesie jedynie zaznaczyć można, że skarżąca otrzymała awizo, a więc wiedziała, że w Urzędzie Pocztowym powinna odebrać adresowaną do niej przesyłkę. Okoliczność, że skarżąca wybiórczo odbiera kierowane do niej listy, może obciążać tylko ją samą. Powtórzyć należy, że ponowne doręczenie stronie decyzji wydanej [...] kwietnia 2007 roku w żaden sposób nie poprawiłoby jej sytuacji procesowej, ponieważ decyzja ta została doręczona już w dniu 20 kwietnia 2007 roku. Skarżąca dowiedziała się o tym fakcie w dniu 3 lipca 2007 roku (data doręczenia postanowienia z 14 czerwca 2007 roku), a w dniu 4 lipca 2007 roku ustała przyczyna uniemożliwiająca złożenie wniosku o przywrócenie terminu do zaskarżenia tej decyzji, ponieważ właśnie tego dnia skarżąca otrzymała jej kserokopię i mogła zapoznać się z jej treścią. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.