III SA/Wa 2701/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-10-20
Skład orzekający: Alojzy Skrodzki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter informacyjny i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, w związku z czym nie można orzec o jego wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto, wniosek o wstrzymanie wykonania musi być uzasadniony przesłankami znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a nie samym prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi.Stan faktyczny
Skarżący K.Z. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia 1 kwietnia 2016 r. na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że skarga może zostać pozytywnie rozpatrzona i nie ma przesłanek wykluczających dopuszczalność wstrzymania wykonania.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia 1 kwietnia 2016 r. na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Skarżący K.Z. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty z 1 kwietnia 2016 r. na poczet zaległości podatkowych. W skardze tej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania "przedmiotowej decyzji", motywując to faktem wniesienia wspomnianej skargi, która "może zostać przez Sąd pozytywnie rozpatrzona" oraz brakiem przesłanek "wykluczających dopuszczalność wstrzymania wykonania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Tymczasem nie można wstrzymać wykonania postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych. Takie postanowienie nie nakłada bowiem na jego adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Postanowienie to ma charakter informacyjny. Organ podatkowy informuje mianowicie adresata w jaki sposób zarachował wpłatę określonej kwoty, tj. na poczet jakiej zaległości podatkowej i w jakim stopniu dana zaległość oraz odsetki za zwłokę zostały uregulowane. Stanowisko takie jest jednolicie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 12 stycznia 2016 r., I SA/Rz 1138/15; postanowienie WSA w Łodzi z 20 sierpnia 2015 r., I SA/Łd 461/15).
Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że wniosek Skarżącego nie został w żaden sposób uzasadniony. Tymczasem nie budzi wątpliwości, że wystąpienie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wiąże się z obowiązkiem takiego jego sformułowania, by powołane we wniosku okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia NSA z: 14 marca 2014 r., II FZ 171/14; 10 grudnia 2013 r., I FSK 2109/13; 29 października 2013 r., I FZ 388/13; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 4, Wolters Kluwer 2011, s. 229).
Wniosek Skarżącego powyższych wymogów nie spełnia. Niewątpliwie podstawą do jego uwzględnienia nie mógłby być sam fakt złożenia skargi, która – jak twierdzi Skarżący - "może zostać przez Sąd pozytywnie rozpatrzona". Ustawodawca nie wiąże bowiem – choćby w najmniejszym stopniu – wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi. Sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżony akt dotknięty jest wadą uzasadniającą jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77).
Innymi słowy celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji (postanowienie NSA z 10 lipca 2008 r., II OZ 741/08).
Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło