III SA/Wa 2705/23
PostanowienieWSA w Warszawie2024-01-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Kaute
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego uchylające to rozstrzygnięcie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego uchylające to rozstrzygnięcie. Dopuszczenie takiej możliwości nadawałoby organowi dwojakie uprawnienia – władcze w zakresie rozstrzygnięcia oraz strony kwestionującej je w drodze skargi, co jest sprzeczne z jego rolą procesową. W związku z tym skarga wniesiona przez taki organ jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
Wójt Gminy Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które uchyliło postanowienie Wójta odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie zmiany deklaracji o opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. SKO w W. wniosło o odrzucenie skargi, argumentując brak legitymacji skarżącego organu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kaute po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2023 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie zmiany deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia odrzucić skargę.
Wójt Gminy Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (zatytułowaną odwołanie) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2023 r., którym uchylono w całości postanowienie Wójta Gminy Z. z [...] czerwca 2023 r. odmawiające wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie zmiany deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia (art. 233 §2 w zw. z art. 239 O.p.).
W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W myśl § 2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Stosownie natomiast do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniósł Wójt Gminy Z., który wydał postanowienie w pierwszej instancji w niniejszej sprawie. Ustalenia zatem wymaga, czy w takiej sytuacji Wójt Gminu Z. posiada legitymację skargową i czy może kwestionować w postępowaniu sądowoadministracyjnym postanowienie SKO w W., mocą którego uchylono rozstrzygnięcie tego organu.
W kwestii legitymacji skargowej organu administracji publicznej, wypowiadały się już sądy administracyjne oraz Trybunał Konstytucyjny. I tak, w postanowieniu NSA z 15 października 1990 r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, z. 4, poz. 7 stwierdzono, że "bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego". Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z 19 października 2000 r., II SA/Gd 2159/00, LEX nr 46440 stwierdzając, że żaden przepis nie przyznaje organowi podatkowemu pierwszej instancji, uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący owe rozstrzygnięcia w drodze skargi (tak też WSA w Bydgoszczy w postanowieniu z 26 maja 2021 r., I SA/Bd 228/21, pub. CBOSA). Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 29 października 2009 r., K 32/08 (Dz.U. nr 187, poz. 1456) wskazano, że jednostka samorządu terytorialnego nie może być ani skarżącym, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że w pełni aprobuje zaprezentowane poglądy judykatury. Podkreślić bowiem trzeba, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia.
Z jednej strony – uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje takie rozstrzygnięcie w drodze skargi. Dodać również należy, że w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta, czy postanowienie dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków. Inna jest bowiem rola procesowa organu, a inna strony. Nie można w tej samej sprawie najpierw występować jako organ, a następnie jako strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Tym samym niewątpliwym jest, że Wójt Gminy Z., który jako organ pierwszej instancji wydał postanowienie, nie posiada przymiotu strony skarżącej.
Wobec powyższego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło