III SA/Wa 2708/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku z 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2708/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 sierpnia 2012 r. oddalił skargę G. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn. Skarżący pismem z 6 września 2012 r. (nadanym na poczcie w dniu 7 września 2012 r.), zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "P.p.s.a." w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku, a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym - od dnia doręczenia odpisu sentencji. Drugi z przypadków wskazanych w ww. przepisie nie miał miejsca w sprawie. Wyrok wydano na rozprawie, o terminie której Skarżący został w prawidłowy sposób zawiadomiony. Skoro zatem w sprawie oddalono skargę wyrokiem z 30 sierpnia 2012 r., ostatnim dniem do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku był dzień 6 września 2012 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym uznać należało, że wniosek Skarżącego nadany w placówce pocztowej w dniu 7 września 2012 r. został złożony z naruszeniem ww. ustawowego terminu. W konsekwencji, brak było podstaw do jego uwzględnienia i tym samym sporządzenia uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji