III SA/Wa 2712/10

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu postanawia 1. zwolnić skarżącą od wpisu od skargi w kwocie 500 zł (pięćset złotych), 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie 1. Skarżąca I. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że nie posiada żadnego majątku, mieszka sama, a jedynym źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.500 zł brutto. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżąca wyjaśniła, że zawarto z nią umowę o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniem jak wyżej. Wymieniła, jakie konkretnie źródła złożyły się na dochód osiągnięty w latach 2008-2009. I tak w 2008 r. były to: wynagrodzenie za pracę, używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, zasiadanie w zarządzie spółki. W 2009 r. natomiast dochód składał się z umowy o pracę oraz umowy używania samochodu prywatnego do celów służbowych. Zajmowany przez Skarżącą lokal jest przez nią wynajmowany. Nie posiada ona rachunku bankowego. Konieczność zapłaty kosztów sądowych - w sytuacji gdy Skarżąca osiąga niskie zarobki i ponosi znaczące nakłady na utrzymanie – uniemożliwiłaby jej egzystowanie. W ostatnim czasie Skarżąca przebywała w szpitalu (operacja chirurgiczna). Skarżąca przedstawiła umowę o pracę, zaświadczenie o zatrudnieniu, zeznania podatkowe za lata 2008-2009, dokumentację związaną z umową o pracę zawartą z P. sp. z o.o., dokumenty potwierdzające wysokość wydatków (czynsz, energia elektryczna, usługi telekomunikacyjne, gaz), umowę o najem lokalu, odpis skrócony aktu małżeństwa. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. 5. Oceniając wniosek Skarżącej, z punktu widzenia powyższego kryterium, referendarz sądowy stwierdził, że zasługuje on na uwzględnienie. Z informacji udzielonych przez Skarżącą wynika, że nie posiada ona wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów. Źródłem jej dochodu jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.500 zł brutto miesięcznie. Na same tylko opłaty za mieszkanie (318,32 zł), energię elektryczną (137,71 zł/2 m-ce), usługi telekomunikacyjne (101,36 zł), gaz (820,69 zł za okres 1.12.2009-28.02.2010 i 145,86 zł za okres 1.06.-31.08.2010) Skarżąca wydaje ok. 649,62 zł miesięcznie. Pozostała kwota pozwala właściwie tylko na zaspokojenie potrzeb związanych z zakupem żywności, czy leków, zwłaszcza, że podana przez Skarżącą wysokość dochodu (1.500 zł) jest kwotą brutto. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącej od wpisu od skargi – jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego - w kwocie 500 zł. Przyznając Skarżącej prawo pomocy w takim właśnie zakresie referendarz sądowy miał na uwadze to, że Skarżąca jest zatrudniona na ½ etatu. Nie można więc wykluczyć, iż jej sytuacja materialna ulegnie w przyszłości zmianie. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.