III SA/Wa 2713/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. S.K.A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy - W skardze na powołane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skarżąca – M. Sp. z o.o. S.K.A., zawarła wniosek przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia w całości od opłaty od skargi. Na podstawie zarządzenia z 8 października 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi skarżąca uiściła należny w sprawie wpis sądowy. Przyjmując sprawę do rozpoznania referendarz sądowy uznaje, że w okolicznościach niniejszej sprawy, zasadne jest umorzenie postępowania w przedmiocie prawo pomocy. Jak stanowi bowiem art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Zdaniem referendarza sądowego, skoro zawarty w skardze wniosek dotyczył zwolnienia od wpisu sądowego, a skarżąca ten wpis uiściła, uznać należało, że skarżąca nie podtrzymuje tego wniosku i wniosek ten złożyła niejako "na wyrost". Tym samym, w takiej sytuacji, niecelowe byłoby wzywanie skarżącej do złożenie wniosku na urzędowym formularzu a następnie merytoryczna jego ocena. Powyższe, przedłużałoby jednie postępowanie w sprawie. Jednocześnie tego rodzaju rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącej możliwości ponownego wnioskowania o prawo pomocy. Wniosek ten może być bowiem złożony na każdym etapie postępowania. Tym samym przyjmując, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, postępowanie w tym zakresie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.