III SA/Wa 2714/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 21 września 2010 r. E. A. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku spadków i darowizn. W przedmiotowej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci oraz że założona przez niego spółka znajduje się obecnie w stanie likwidacji. Podkreślił, że ewentualne wyegzekwowanie od niego kwoty 19 353 zł tytułem podatku od spadku wyrządziłoby szkodę, zagrażającą egzystencji Skarżącego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 powołanego wyżej artykułu sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym powyżej przepisie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nieodzowne jest wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży Sygn. akt III SA/Wa 2714/10 obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przedstawiony wyżej pogląd i stwierdza, że Skarżący nie powołał okoliczności, które wskazywałyby, że egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jej sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, niepubl.). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że z natury obowiązku nałożonego na mocy zaskarżonej decyzji (zobowiązanie o charakterze pieniężnym) wynika możliwość restytucji stanu sprzed wykonania decyzji. O ile po rozpoznaniu skargi okaże się, że Skarżącemu określono zobowiązanie podatkowe w niewłaściwej wysokości, ewentualne wyegzekwowane środki pieniężne będą mogły być mu zwrócone. Z tego względu nie zaistniały określone w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 powołanej ustawy procesowej postanowił, jak w sentencji.